Requiem for a Dream

Requiem for a Dream (2000) recensie

Filmmaker Darren Aronofsky heeft een indrukwekkende filmografie ondanks dat hij tot nu toe slechts 6 avondvullende films op zijn naam heeft geschreven. Maar deze films zijn op zijn minst goed te noemen. Na zijn indrukwekkende regiedebuut Pi in 1998, mocht de Amerikaan het boek van Hubert Selby Jr. verfilmen. En Requiem for a Dream werd een meesterwerk dat ik keer op keer kan kijken. Onlangs heb ik Aronofsky’s tweede film opnieuw gekeken en ik ben nog steeds onder de indruk van deze geweldige drama/thriller.

In Requiem for a Dream staan de levens van een aantal Coney Island bewoners centraal en de film laat vooral zien wat de effecten van een verslaving en een obsessie kunnen zijn. En hoe een obsessie kan leiden tot een verslaving. Met het spelen met verschillende camerahoeken en het vlotte montagewerk, weet de Black Swan-regisseur een bijzondere filmervaring te creëren. Het is alsof de kijker zelf de pijn ervaart van de uiteenlopende personages. En door de aanwezigheid van deze personages zijn er ook genoeg kansen om jezelf te identificeren met één van deze kleurrijke karakters.

Jared Leto speelt zeer overtuigend de rol van de junkie Harry Goldfarb die er werkelijk alles aan doet om het laatste beetje beschikbare heroïne te scoren. Maar geld is een probleem en hij heeft geen andere keuze dan om zijn aan drugsverslaafde vriendin Marion, een rol die voortreffelijk wordt gespeeld door Jennifer Connelly, tot prostitutie te dwingen. Ook zijn goede vriend Tyrone, een goede rol van Marlon Wayans, probeert zijn verslaving te controleren, maar zijn pogingen zijn tevergeefs. En wanneer Harry lijkt te bezwijken aan een infectie aan zijn arm, zit er voor Tyrone niet anders op dan zichzelf aan te geven.

Terwijl de vrienden worstelen met hen verslaving, zit Harry’s moeder Sara aan de buis gekluisterd als haar favoriete televisieprogramma een oproep doet voor kandidaten. Zij is vastberaden om deel te nemen, maar dan moet zij nog wel een paar kilootjes afvallen om haar favoriete jurk te kunnen dragen. Haar obsessie voor de televisie leidt haar naar een verslaving aan medicatie die het afvalproces moeten versnellen. Maar het effect is desastreus en Sara lijkt langzaam maar zeker de grip op de realiteit te verliezen. Deze rol wordt geweldig gespeeld door The Exorcist-actrice Ellen Burstyn.

Requiem for a Dream is een dramafilm die je na afloop aan het denken zet, maar je ook een naar gevoel bezorgt. De film laat overduidelijk zien hoe sterk een verslaving kan zijn. Het gevoel van euforie als de koelkast wordt geplunderd of als je een shotje neemt. Maar ook hoe sterk een obsessie kan zijn en dat deze kan leiden tot onbezonnen keuzes met rampzalige gevolgen. Het is het zogenaamde vlindereffect dat in dit specifieke verhaal de levens van 4 mensen uit Coney Island compleet verwoest. Aranofsky heeft na Pi, die enkele sterke overeenkomsten kent met de manier waarop hij Requiem for a Dream heeft gemaakt, de lat hoog gelegd, maar met dit meesterwerk heeft hij de kijker geïmponeerd. Ik was in ieder geval zeer onder de indruk.

Film beoordeling:
[usr 5.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

8 gedachten over “Requiem for a Dream (2000) recensie

  1. Een meesterwerk inderdaad. Maar ook een film die ik nog niet voor een tweede keer heb (durven?) kijken, voornamelijk omdat ik na de eerste keer een week lang met de gordijnen dicht in m’n toenmalige slaapkamer heb gezeten. De film raakte me diep, haha.

  2. Vond deze film zo moeilijk kijken dat ik hem de eerste keer simpelweg niet afgekeken heb. Pas een aantal jaren later heb ik het nog een keer geprobeerd en het is inderdaad een hele goede film.

Geef een reactie