Real Steel (2011) recensie

Real SteelOud-bokser Charlie (Hugh Jackman) vult tegenwoordig zijn dagen met het deelnemen aan de zogenaamde robotgevechten, maar na zijn laatste verliespartij heeft Charlie geen geld en robot meer om zijn carrière voort te zetten. Tot overmaat van ramp komt hij tot de ontdekking dat zijn elfjarig zoontje onderdak nodig heeft als zijn moeder plotseling komt te overlijden. Met de nodige twijfel accepteert Charlie de komst van Max (Dakota Goyo) die met zijn hervonden vader op zoek gaat naar onderdelen om een nieuwe robot te bouwen. Maar deze zoektocht levert hen iets op wat zowel vader als zoon allebei niet hadden verwacht…

Real Steel is een aaneenschakeling van verbluffende special effects waarin grote robots met elkaar op de vuist gaan. In tegenstelling tot genregenoten waarin metalen wezens elkaar de digitale circuits inslaan zijn de vlotte scènes makkelijk te volgen. De camerahoeken zijn zorgvuldig gekozen zodat het publiek geen moment hoeft te missen van de actie en dat is een groot pluspunt van deze film als je het mij vraagt. Het acteerwerk is van een goed niveau, want Hugh Jackman speelt als de eigenzinnige Charlie de grote antiheld en hij vervult deze rol prima. Zijn 12-jarige tegenspeler Dakota Goyo speelt op overtuigende de rol van zijn zoontje Max. Naar mijn mening levert Regisseur Shawn Levy een zeer vermakelijke rolprent af die ondanks dat deze uitpuilt van voor de hand liggende clichés genoeg entertainment biedt om een breed publiek te kunnen vermaken.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie