Prins (2015) recensie

PrinsEen release in de Verenigde Staten en lovende woorden van de filmcritici. Ja, dan word ik als filmliefhebber en fan van de Nederlandse film enorm nieuwsgierig naar het speelfilmdebuut van regisseur en schrijver Sam de Jong. Prins is een sterk Nederlands drama dat zich afspeelt in een achterbuurt van de grote stad (aan het accent van de acteurs te horen in Amsterdam) en eigenlijk niet een heel bijzonder verhaal vertelt. Maar de wijze waarop de Jong het verhaal naar het beeld vertaalt, is bijzonder te noemen.

Het verhaal draait om Ayoub (Ayoub Elasri), een jongen in zijn late tienerjaren die smoorverliefd is op Laura (Sigrid ten Napel). Hij doet er alles aan om het hart van het meisje te veroveren terwijl hij zijn negatieve imago probeert te veranderen. Hij wordt getreiterd door een paar oudere jongens en zijn vervelende thuissituatie, waar hij continu geconfronteerd wordt met het verdriet van zijn moeder en het gedrag van zijn opstandige halfzusje, dwingt hem om zoveel mogelijk tijd op straat door te brengen.

En dan komt hij in contact met Kalpa (Freddy Tratlehner), een crimineel waar de jongens uit de buurt tegenop kijken. Kalpa neemt Ayoub onder zijn hoede en al gauw komt de tiener voor een lastige keuze te staan. Het snelle geld dat hij met de klusjes voor het onderwereldfiguur verdient, zijn flitsende outfit en rondscheuren in de paarse Lamborghini van zijn werkgever, zijn verleidelijke bijkomstigheden om zijn criminele carrière voort te zetten. Maar Ayoub leert ook dat hij zijn verantwoordelijkheden thuis niet zomaar de rug kan toekeren.

Sam de Jong heeft een alledaags verhaal geschreven dat elke tiener in dezelfde situatie als waar Ayoub in zit kan overkomen. Maar de wijze waarop hij het in beeld brengt is wat Prins zo bijzonder maakt. Het beeld is een beetje blurry en door het gebruik van felle kleuren creëert de filmmaker een bijzondere en onheilspellende sfeer dat nog eens extra versterkt wordt door de uitstekende soundtrack die grotendeels uit lage doordringende tonen bestaat. Het deed mij sterk denken aan films zoals Enter The Void en Drive, die dezelfde kenmerken bevatten.

Maar het succes van Prins is ook te danken aan het puike acteerwerk van de hoofdrolspelers. Vooral de jonge Ayoub Elasri speelt de rol van het gelijknamige personage voortreffelijk en hij wordt door de critici dan ook terecht omschreven als een natuurtalent. En ondanks dat zijn tegenspelers in vergelijking met hem veel minder schermtijd krijgen, weten zij ook te overtuigen. Weinig minpunten tot zover voor het debuut van de Jong, maar ik moet ook kritisch zijn.

Met een korte speelduur van 82 minuten lijkt het erop alsof de filmmaker zichzelf het onnodig lastig heeft gemaakt, want er is weinig ruimte om het verhaal tot in de details uit te werken. Zo krijgt het personage Kalpa, een zeer interessant figuur, weinig aandacht en het is juist een karakter waar je als kijker iets meer over wil leren. Wellicht is dit opzettelijk gedaan om de focus op Ayoub en zijn verhaal te houden, maar ik bleef na afloop toch nog met veel vragen zitten. Desalniettemin mag dat de pret niet drukken en ben ik eveneens van mening dat Prins een uitstekende film is geworden.

Ik heb de film op DVD gezien en ik ben te spreken over deze uitvoering. De kwaliteit van zowel het beeld als het geluid is goed te noemen en er staat ook interessant bonusmateriaal op het schijfje, zoals de trailer, een making of en de videoclip van het nummer Koud als ik je zoen. En om het feest compleet te maken wordt de DVD met een stijlvolle kartonnen slipcase geleverd. En uiteraard is de film ook op Blu-ray Disc verkrijgbaar.

Met dank aan Just Entertainment voor het DVD recensie exemplaar.

Beoordeling
  • Film
3
Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Advertentie