Predator

Predator (1987) recensie

Je kunt tegenwoordig niet meer spreken over films die specifiek voor mannen of voor vrouwen zijn. Een stoere vent kan rustig plaatsnemen bij een voorstelling van een romantische komedie terwijl vrouwen ook volop kunnen genieten van een film vol actie en explosies. En zo hoort het ook! Desalniettemin durf ik te zeggen dat de actiefilm Predator uit 1987 echt een film voor mannen is. Acteurs zoals Bill Duke, Jesse Ventura en Arnold Schwarzenegger ballen hun vuisten en bundelen hun spierkrachten om in de door John McTiernan geregisseerde actiefilm de strijd aan te gaan met een genadeloos wezen dat niet van deze wereld is.

Vanaf de eerste minuten is het al duidelijk dat Predator het niet moet hebben van overtuigend acteerwerk en een doordacht verhaal. Na “The Most Powerful Handshake Ever” als Weathers en Schwarzenegger voor het eerst de handen letterlijk ineen slaan en hun spierballen tonen, mogen we ons klaarmaken voor een avontuur waarin duizenden kogels je om de oren vliegen, explosies elkaar in rap tempo opvolgen en het bloed rijkelijk vloeit. Het is zeker geen kinderachtige film, maar het is entertainment ten top! Misschien mag ik ook wel concluderen dat de film van McTiernan één van de betere actiefilms uit de jaren tachtig is.

Het verhaal is heel simpel. Dutch is leider van een commandoteam dat voornamelijk wordt ingehuurd als er stront aan de knikker is. Hoge functionarissen van de CIA zijn in handen gevallen van guerrillastrijders en Dutch moet samen met zijn team hen zien te bevrijden. In de rimboe trotseren zij obstakels en gevaren om het kamp van de guerrilla’s te bereiken. Binnen een half uur is de klus geklaard, maar dan begint het avontuur pas echt als zij worden opgejaagd door een gevaarlijk buitenaards wezen dat met een arsenaal aan geavanceerd geschut en met een ongekende camouflagetechniek de teamleden één voor één vakkundig om zeep helpt.

Je blijft wel met vragen zitten hoe simpel het verhaal dan ook mag zijn. Waar komt het wezen vandaan? Waarom spaart hij mensenschedels? Waarom heeft het team de grootste moeite om het gebied te verlaten terwijl de heenreis zo simpel was? Je moet er maar niet al te lang over nadenken en gelukkig krijg je die tijd ook niet. Vanaf de eerste minuut is Predator een zeer vermakelijke actiefilm en er is nooit een saai moment te bespeuren. Natuurlijk ontbreken de foute oneliners niet en grof geweld en bloedige beelden worden niet geschuwd. Voor de liefhebbers van het genre is deze film dan ook niet te missen!

Film beoordeling:
[usr 4.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Predator (1987) recensie”

Geef een reactie