Paranormal Activity 3 (2011) recensie

Paranormal Activity 3In Paranormal Activity 3 gaan de filmmakers terug naar het verleden waarin de vader van Katie en Kristi de vreemde gebeurtenissen in en rondom zijn huis filmt. Hij zet overal camera’s neer om een vreemde activiteit te registreren en hij komt al gauw tot de ontdekking dat zijn dochtertjes worden geteisterd door een bovennatuurlijk wezen. Terwijl de ouders er alles aan doen om de entiteit te verjagen, nemen de activiteiten in het huis toe. Het is een feit dat een boosaardige entiteit het heeft gemunt op het hele gezin en daarom besluiten zij om het huis te ontvluchten. Maar of dat voldoende is om de geest te laten stoppen is nog maar de vraag.

Het is alweer het derde deel uit de succesvolle franchise dat menig filmliefhebber laat gillen en bibberen van angst. Na de succesvolle horrorfilm uit 2007 kreeg Paranormal Activity in 2010 een vervolg waarin Katie’s zus Kristi te maken krijgt met een boosaardige entiteit die het heeft voorzien op haar pasgeboren zoontje. Het enorme succes van beide delen zet alle signalen op groen om ook een derde deel uit de grond te stampen. En in oktober 2011 is het een feit. De derde Paranormal Activity gaat in première en alle filmliefhebbers trekken massaal naar de bioscoop om het huiveringwekkende vervolg te bewonderen.

Het eerste deel was vernieuwend, indrukwekkend en angstaanjagend. De manier van filmen maakt het enorm realistisch en de gebeurtenissen in de film zijn gebaseerd op de bekende spookverhalen die wel eens centraal staan in de documentaires op Discovery Channel. Het vervolg was kwalitatief iets minder hoewel de grote hoeveelheden schrikmomenten toch voor aardig wat kippenvel momentjes zorgden. En dan het derde deel. De filmmakers waren zich ervan bewust dat ze alles uit de kast moesten trekken om het niveau van het origineel uit 2007 te evenaren en ik kan met een gerust hart zeggen dat ze hier met vlag en wimpel in zijn geslaagd.

Het grappige is dat de filmmakers ook bewust hebben gekozen om een aantal komische scènes aan de film toe te voegen om het scherpe randje weg te nemen. Maar de daarop volgende scènes, evenals het feit dat ditmaal twee kleine meisjes de slachtoffers zijn, zorgen voor de nodige hartkloppingen en adembenemende schrikmomenten om het niveau van het eerste deel qua spanning te ontstijgen.

De spanning neemt geleidelijk toe en de activiteiten worden alsmaar heviger. De effecten zijn briljant evenals het puike camerawerk. Je wordt als kijker meegezogen in alle gebeurtenissen die het gezin meemaakt en dat maakt het allemaal een stuk enger. Ik ben mij een aantal keren de blubber geschrokken en ik kan geen minpunt bedenken om deze film niet te gaan zien. Met uitzondering van het feit dat de gevoelige types onder ons moeten rekenen op een aantal slapeloze nachten na het zien van deze zeer geslaagde horrorfilm.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie