Pacific Rim

Pacific Rim (2013) recensie

Monsterfilms zijn er in alle soorten en maten en ook de kwaliteit van deze films loopt aardig uiteen. Met de techniek van tegenwoordig is het meer een kwestie van hoe hoog het budget is om een kwalitatief goede monsterfilm te maken. Regisseur Guillermo Del Toro, de specialist op het gebied van visual en special effects, kreeg voldoende budget om uit te pakken met Pacific Rim, een hedendaagse monsterfilm waarin reusachtige wezens de mensheid bedreigen en complete steden binnen een mum van tijd verwoesten.

De prent opent spectaculair en Del Toro laat er geen gras over groeien. Terwijl een bizar wezen een stad verwoest geeft hoofdpersonage Raleigh Becket door middel van een voice over de kijker voldoende informatie over wat er zich allemaal afspeelt in de hedendaagse wereld. Reusachtige monsters komen door een poort naar een andere dimensie op de bodem van de oceaan naar de oppervlakte om de mensheid te verwoesten. Na een aantal incidenten besluit men om weerstand te bieden en daarom bouwen zij gigantische robots. De peperdure vechtmachines die door twee piloten worden bestuurd zijn de oplossing om te voorkomen dat de mensheid wordt uitgeroeid.

Vanaf dat punt is het een aaneenschakeling van spectaculaire scènes waarin wezens komen en gaan en verschillende wereldsteden het podia zijn voor de gewelddadige titanengevechten. Er ligt weinig focus op de personages en het verhaal hoewel de makers er wel voor zorgen dat de ruim twee uur durende film genoeg vermaak te bieden heeft. Daarom worden de actiescènes afgewisseld met komische scènes waarin twee kibbelende wetenschappers en Ron Perlman als louche handelaar in lichaamsdelen van de wezens de hoofdrollen opeisen. Het komt de luchtige sfeer van de film ten goede, maar het zijn ook uitstekende momenten zodat de kijker even op adem kan komen.

Hoofdrolspelers Charlie Hunnam en Idris Elba krijgen voldoende schermtijd, maar er is nauwelijks ruimte om iets met hun oppervlakkige karakters te doen. Maar met de tijd die zij krijgen zetten zij toch karakters neer die interessant genoeg zijn om te blijven volgen. Maar in Pacific Rim draait het vooral om het buitensporige geweld en de strijd van de mensheid tegen de reusachtige monsters. En Del Toro is dan ook de aangewezen persoon om deze fictieve wereld in beeld te brengen. Door het simpele verhaal en de focus op vooral de spanning en de actie, kijkt de film lekker weg en zijn de 132 minuten in een oogwenk voorbij. Daarom is de prent uitstekend geslaagd hoewel deze qua verhaal en diepgang niet zo intelligent is als genregenoot Cloverfield.

Film beoordeling:
[usr 3.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Pacific Rim (2013) recensie”

Geef een reactie