Orange is the New Black

Orange is the New Black – Seizoen 1 (2013) recensie

Er zijn inmiddels zoveel televisieseries verschenen dat het haast onmogelijk is om alles te kunnen volgen. Ik beperk mijn keuze dan ook door alleen de absolute top te volgen. Televisieseries zoals Game of Thrones, True Blood en The Walking Dead zijn hier enkele voorbeelden van. Maar zo nu en dan word je nieuwsgierig als je collega’s, familie en vrienden hoort praten over een nieuwe show. En met de komst van diensten zoals Netflix wordt het steeds makkelijker om in aanraking te komen met nieuw materiaal. Orange is the New Black ben ik dan ook gaan volgen op aanraden van collega’s en omdat deze serie eenvoudig te volgen is via de eerder genoemde streamingdienst.

Piper Kerman schreef het verhaal waar deze televisieserie op gebaseerd is. Deze is inmiddels immens populair en telt twee seizoenen terwijl het derde seizoen is aangekondigd en vanaf juni 2015 te zien is via Netflix. Kerman heeft het verhaal uit eigen ervaringen geschreven hoewel cruciale details zoals haar eigen achternaam werden gewijzigd. De serie draait dan ook om Piper Chapman (Taylor Schilling), een voormalige drugskoerier die ondanks dat zij haar levensstijl drastisch heeft verbeterd alsnog wordt veroordeeld tot 15 maanden cel. En in die 15 maanden moet Piper het hoofd boven water zien te houden in de vrouwengevangenis Litchfield.

De uiteenlopende karakters maken Orange is the New Black een leuke serie om naar te kijken, maar de makers weten ook een goede balans te vinden tussen drama, humor en romantiek. Mooie karakters zoals de lesbische regelneef Nicky (Natasha Lyonne), het ijverige cafetariahoofd Red (Kate Mulgrew), Piper’s ex-vriendin Alex (Laura Prepon) en de ongure gevangenisbewaarder Mendez (Pablo Schreiber) zijn slechts enkele sleutelfiguren die de hoofdrol opeisen in deze gevangenisserie. Het is dan ook te danken aan het overtuigende acteerwerk, met in het bijzonder dat van hoofdrolspeelster Taylor Schilling, dat deze serie enorm verslavend is.

Het eerste seizoen telt 13 afleveringen. Er is zoals gezegd ruimte voor drama, humor en romantiek en op sommige momenten is er zelfs ruimte voor spanning. De dertiende aflevering eindigt dan ook met een zogenaamde cliffhanger en het is dan ook een groot voordeel dat het tweede seizoen inmiddels beschikbaar is via Netflix. Je kunt gelijk door om te zien hoe het spannende slot van het eerste seizoen afloopt. Ik ben in ieder geval verslaafd aan deze serie die goed in elkaar steekt en door onder andere het overtuigende acteerwerk een plaatsje in mijn absolute top heeft weten te bemachtigen.

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Orange is the New Black – Seizoen 1 (2013) recensie”

  1. Inderdaad een topserie. Ben op het moment met het tweede seizoen bezig en dat weet het hoge nivo van het eerste seizoen voort te zetten en het allemaal net iets anders aan te pakken, wat verfrissend is.

  2. Dit is absoluut mijn favoriete serie van dit moment. Ik heb helaas seizoen 2 al helemaal gezien, dus ik moet nog even geduldig wachten…

Geef een reactie