New Year’s Eve (2011) recensie

New Year's Eve31 december, New York. Oudejaarsavond staat voor de deur en de inwoners van de wereldstad maken zich op voor een knalfuif op Time Square. Voor veel mensen is oud en nieuw de perfecte kans om opnieuw te beginnen en om vergiffenis te vragen. Maar ook om de mensen in je directe omgeving een tweede kans te geven en er bestaat altijd die mogelijkheid dat je jouw zielsmaatje tegen het lijf loopt waarmee je de rest van je leven samen wil zijn. Kortom, alles is mogelijk in deze bruisende stad waar duizenden feestgangers en toeschouwers gaan zien hoe de bal valt wanneer de klok twaalf uur slaat.

Op oudejaarsavond wil je bij de mensen zijn waar je het meeste om geeft om samen af te tellen van tien tot nul, het glas te heffen en te proosten en het nieuwe jaar in te luiden met een dikke zoen. En als je helemaal alleen bent en als je niet bent uitgenodigd voor een knalfeest, dan ga je driftig op zoek naar een oplossing. Althans, die boodschap komt in de zoetsappige romantische komedie New Year’s Eve van regisseur Gary Marshall duidelijk naar voren. In de creatie van de makers van The Prince & Me en Valentine’s Day volgen we enkele New Yorkers die voor zichzelf proberen te bepalen hoe en met wie zij deze oud en nieuw willen vieren terwijl de wereld in rep en roer is om het oudejaarsfeest.

New Year’s Eve is grappig in elkaar gezet. Scenarioschrijfster Katherine Fugate schreef kleine verhalen over uiteenlopende karakters die allemaal op een of andere wijze toch met elkaar in verbinding staan. Daardoor krijgt het publiek een onderhoudende film voorgeschoteld waarin we worden meegezogen in verschillende werelden van diverse karakters. Door de humor, drama en romantiek op uitstekende wijze te combineren, zorgen de filmmakers voor bijna twee uur aan amusement.

Het succes komt gedeeltelijk door de zeer uitgebreide sterrencast van New Year’s Eve. Oscarwinnaars zoals Halle Berry, Hilary Swank en Robert De Niro, Hollywoodsterren Michelle Pfeiffer, Jessica Biel, Ashton Kutcher en Sarah Jessica Parker en rijzende sterren zoals Zac Efron, Abigail Breslin, Josh Duhamel en Katherine Heigl vormen een uitstekende cast die allemaal hun vak verstaan en met overtuigend acteerwerk een goede indruk achterlaat op het veeleisende publiek. Er is weinig speeltijd voor de individuele spelers om uit te blinken en hun stempel te drukken, maar dat mag naar mijn mening de pret niet drukken.

Popzanger Jon Bon Jovi en de populaire zangeres Lea Michele, die op dit moment ook succes beleeft met haar rol in de muzikale televisieshow Glee, leveren de muzikale input. Zij spelen eveneens een belangrijke rol in het geheel, maar imponeren vooral met hun kleine optredens op het podium van een afgeladen Time Square. Daarnaast is de soundtrack gevuld met passende nummers van artiesten zoals P!nk, The Goo Goo Dolls en Frank Sinatra.

New Year’s Eve is een veelzijdige film, want Marshall’s creatie bevat maar liefst negen verschillende verhaallijnen met grappige, treurige en romantische scènes. Daarom is het niet zo vreemd dat deze productie een breed publiek aanspreekt. Deze mierzoete feel good movie is een uitstekend tussendoortje, maar verwacht geen imponerende film met een intrigerend verhaal en uitgediepte karakters. Het advies is dan ook om het verstand op nul te zetten, lekker tegen je partner aan te kruipen, een bak popcorn op schoot te nemen en saampjes te genieten van deze simpele doch vermakelijke romkom.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “New Year’s Eve (2011) recensie”

  1. Dit kun je niet menen. Je review is echt veel te positief. Al die losse verhalen, er is geen touw meer aan vast te knopen. Daarnaast is elk verhaaltje vanaf de eerste minuut te voorspellen. Je review lijkt wel een reclametekst. Ik hoop dat je er veel geld voor hebt gekregen, want dit kan toch geen onafhankelijk oordeel zijn zeg?!

  2. Hoe is verstand op nul en geen imponerende film positief? Door alleen de conclusie al te lezen zie je dat het in zijn genre een aardige film is maar op geen enkele manier als goede film bestempeld zou moeten worden. Maar goed, ieder zijn mening.

Geef een reactie