New Nightmare

New Nightmare (1997) recensie

Na zes kwalitatief wisselende delen moest de ‘Master of Horror’ Wes Craven gedacht hebben dat het wel welletjes was, want voor het laatste deel in de A Nightmare on Elm Street-franchise kroop de geestelijke vader van horroricoon Freddy Krueger zelf in de regiestoel. Hij schreef een verhaal waarmee hij terugkeert naar de oorsprong van de reeks en waarin het populaire personage Freddy bedreigender en minder komisch is dan in de vorige films.

Niet alleen de Scream-regisseur, maar ook Heather Langenkamp keert terug en zij speelt in New Nightmare zichzelf. Langenkamp speelde in het eerste en derde deel de rol van Nancy, de enige tiener die de confrontaties met de droomdemon overleefde. In het zevende deel besluit de studio om een nieuwe Freddy-film te maken en ze vragen aan Heather om nog een keer de rol van Nancy te spelen. Maar een stalker die zich voordoet als Freddy, zorgt ervoor dat Heather niet warmloopt voor een terugkeer in de reeks waar zij ooit zo succesvol mee was.

Terwijl Heather de aanbieding in overweging neemt, komt zij erachter dat ook haar zoontje Dylan (Miko Hughes) beïnvloedt wordt door de aanhoudende stalker. Hij droomt over een enge man met klauwen terwijl hij ervan overtuigd is dat zijn dinosaurusknuffel Rex hem beschermd als hij ligt te slapen. En wanneer Heather zelf nachtmerries krijgt over Freddy is de Hollywoodster er zeker van dat het filmpersonage tot leven is gekomen en dat hij er alles aan doet om Heather en haar gezin te vermoorden.

New Nightmare is dus een film in een film waarin er nauwelijks een scheidingslijn tussen fictie en realiteit aanwezig is. Heather Langenkamp doet het zeker niet onaardig in haar dubbelrol als een bezorgde moeder en het personage Nancy terwijl Robert Englund genoeg vrijheid kreeg om te experimenteren met zijn vertolking van Freddy. Het resultaat mag er zijn. De acteur speelt de grimmigere versie van de seriemoordenaar uitstekend terwijl hij ook een metamorfose onderging. Het is dan ook niet alleen het kwaadaardige karakter, maar ook zijn duivelse uitstraling dat deze keer angst inboezemt. Helaas gaat dat wel ten koste van de humor en zijn er weinig komische momenten aanwezig in New Nightmare.

De gevatte oneliners van Freddy blijven dus achterwege, maar dat neemt niet weg dat Wes Craven een vermakelijke film heeft gecreëerd. Het is als vanouds een horror waarin het bloed rijkelijk vloeit en de slachtoffers op een gruwelijke wijze aan hun einde komen. Expliciete scènes worden niet geschuwd en de make-up effecten zijn zeer overtuigend te noemen. Helaas geldt dat niet voor de computeranimaties die in een aantal scènes een negatieve hoofdrol opeisen. Maar op dat minpuntje na is New Nightmare zeer geslaagd en een must-see voor de fans van Freddy Krueger en de A Nightmare on Elm Street-reeks.

Film beoordeling:
[usr 3.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

4 gedachten over “New Nightmare (1997) recensie

  1. Ik heb alle Elm Street films gezien, maar deze kan ik me maar vaag herinneren. Volgens mij kon ik toentertijd ook het concept van deze film niet zo waarderen. Ik denk dat het tijd is voor een rewatch!

Geef een reactie