Mulholland Dr. (2001) recensie

Mulholland DriveDe films van regisseur en scenarist David Lynch zijn uniek en zeker nieta voor iedereen geschikt. En dat is ook niet zo vreemd. Als je lekker onderuit op de bank wilt hangen en niet teveel wilt nadenken bij het kijken van een film, dan kun je Lynch’ creaties beter links laten liggen. Zijn fascinerende verhalen zijn enorm ingewikkeld en moeilijk te volgen. Ook in Mulholland Dr. is er een overvloed aan symboliek aanwezig en is het voor de kijker een haast onmogelijke klus om deze lastige puzzel te voltooien. Ik heb de film uit 2001 dan ook al meerdere keren gezien en ik kan deze nog steeds niet voor de volle 100 procent doorgronden.

Afijn, laten we het eens over de inhoud hebben. Naomi Watts speelt op voortreffelijk wijze de rol van Betty. De ietwat naïeve blondine is speciaal naar Los Angeles gekomen om een carrière als actrice te achtervolgen en zij is er heilig van overtuigd dat zij daarin gaat slagen. Maar tijdens het verblijf in het huis van haar tante, ontdekt Betty dat de mysterieuze vrouw Rita (Laura Harring), die daar tijdelijk verblijft, al haar aandacht opeist. Rita is verward en een mogelijk slachtoffer van een auto-ongeluk op Mulholland Drive. Betty is vastberaden om tot op de bodem uit te zoeken wat er is gebeurd en wie de aan geheugenverlies lijdende Rita daadwerkelijk is.

Maar het verhaal zoals hierboven kort omschreven is niet het verhaal dat Lynch probeert te vertellen. Het gaat veel dieper dan dat en daar spelen alle personages een belangrijke rol in. Het bejaarde echtpaar dat Betty tijdens haar vlucht heeft ontmoet, de klunzige huurmoordenaar die zelfs de meest simpele klus weet te verpesten en de regisseur Adam (Justin Theroux) die niet alleen de controle over zijn film verliest, maar ook door zijn vrouw wordt bedrogen met de Pool Guy, hebben allen een rol van betekenis. En het is aan de kijker om het onsamenhangende geheel in de juiste context te plaatsen en om het verhaal op de juiste wijze te interpreteren.

De oplettende kijker krijgt in de slotfase van het 147 minuten durende Mulholland Dr. een paar handvaten om de touwtjes enigszins aan elkaar vast te knopen, maar Lynch is zeker niet van plan om het plot volledig uit de doeken te doen. Op Internet wordt er dan ook druk gediscussieerd wat nu de ware betekenis van de film is, maar ik ben van mening dat er niet één waarheid bestaat. Ik denk dat de Twin Peaks-bedenker de film zo in elkaar heeft gezet dat iedereen deze op zijn eigen manier kan interpreteren en dat vind ik bijzonder. En door het overtuigende acteerwerk van Naomi Watts, Laura Harring en Justin Theroux blijf je als kijker gefascineerd ondanks dat je de eerste twee uren geen flauw idee hebt waar de film over gaat.

Lynch heeft dus een geweldige film gemaakt en dat te bedenken dat Mulholland Dr. ooit als televisieserie werd geschreven. Na het besluit van de producenten om de serie niet te maken, moest de regisseur de funding overzees zoeken en hij week uit naar Frankrijk om de film vol zweverige scènes en symboliek te kunnen maken. Het resultaat mag er wezen, want de prachtige decors, de prachtige doch onheilspellende soundtrack vol met synthesizermuziek en de kleurrijke personages zorgen voor een zeer onderhoudende film. Een ongeëvenaarde en unieke topper.

Beoordeling
  • Film
5
Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Advertentie