Mission: Impossible

Mission: Impossible (1996) recensie

In 1996 verscheen de vermakelijke spionagethriller Mission: Impossible in de bioscoop. De film die door Brian De Palma werd geregisseerd is losjes gebaseerd op de populaire en gelijknamige televisieserie uit de jaren ’60, maar dat is ook de enige connectie die er is. Met een goed uitgewerkt verhaal, nieuwe personages en de middelen om de kijker een spectaculaire actie/thriller voor te schotelen, werd er een nieuwe franchise uit de grond gestampt die inmiddels vijf films telt. Het vijfde deel Mission: Impossible – Rogue Nation verschijnt op 30 juli in de bioscoop.

De grote vraag is of Mission: Impossible na bijna twintig jaar nog steeds een bestaansrecht heeft, want de techniek heeft in de afgelopen decennia niet stilgestaan. CGI animatie was in de jaren ’90 nog niet zo gangbaar als op de dag van vandaag en filmmakers moesten vaak moeilijke trucages uit de hoge hoed toveren om bombastische actiescènes te creëren. Een Mission: Impossible kun je wel zeggen. Maar De Palma heeft destijds een prima film afgeleverd die ook anno 2015 nog steeds voor enorm veel kijkplezier zorgt.

De hoofdrol is voor Tom Cruise die evenals producer aan het filmproject is verbonden. De Top Gun-acteur speelt de rol van IMF-agent Ethan Hunt, een onvervalste spion die de moeilijkste missies krijgt toegewezen en vaak met gevaar voor eigen leven de klus moet klaren. In Mission: Impossible gaat het gigantisch fout als Hunt in de val wordt gelokt. Er is een mol binnen de organisatie die hem verraad en Hunt’s teamgenoten worden één voor één vakkundig uit de weg geruimd. Terwijl hij ervan wordt verdacht dat hij de mol binnen IMF is, schakelt Hunt de hulp in van oudgedienden Luther (Ving Rhames) en Krieger (Jean Reno) om zijn onschuld te bewijzen.

Ondanks dat er een aantal sleutelfiguren te noemen zijn, zoals Hunt’s teambaas Phelps (Jon Voight), wapenhandelaar Max (Vanessa Redgrave) en de charmante spionne Claire (Emmanuelle Béart), is het uitdiepen van de personages uitstekend gelukt. Er is een goede balans tussen de storytelling en de spannende actiescènes die in het twee uur durende spektakel in overvloed aanwezig zijn. De beroemde scène in de kluis van het CIA hoofdkantoor in Langley is er daar slechts één van, maar er zijn veel meer van dit soort nagelbijtende fragmenten die de kijker op het puntje van de stoel laat balanceren.

De Palma, bekend om zijn films Scarface, Carlito’s Way en Carrie, levert dus een solide actie/thriller af ondanks dat deze niet de filmgeschiedenis ingaat als een ongeëvenaard meesterwerk. Maar in het genre waar Mission: Impossible de strijd aangaat met zenuwslopende spionagefilms zoals GoldenEye, Tomorrow Never Dies en The Saint, mag deze toch wel worden beschouwd als één van de betere. En ook twee decennia en vier films later is dit nog steeds een product dat een onderhoudende filmavond garandeert.

Film beoordeling:
[usr 4.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

4 gedachten over “Mission: Impossible (1996) recensie

  1. Alweer een hele poos geleden dat ik deze heb gezien maar ik start vanavond ook met de Mission: Impossible Quadrilogy 🙂

    Wat me wel is bijgebleven van de eerste film is de zenuwslopende scène van Cruise aan een touw, de beroerde CGI effecten in de tunnel en dat dit deel veel meer thrillerspionage was dan in de actierijke vervolgen.

  2. Ik ben zelf niet zo’n fan van de Mission: Impossible franchise, maar het eerste deel blijft vermakelijk. Vooral de scène waarin Ethan boven de vloer hangt en het begin waarin Emilio Estevez etc wordt uitgeschakeld. 🙂

Geef een reactie