Minions

Minions (2015) recensie

De gele rakkers uit Verschrikkelijke Ikke 1 & 2 zijn sinds de verschijning van de eerste animatiefilm uit 2010 immens populair. Vijf jaar na hen debuut krijgen de Minions een eigen film en ik had een klein beetje mijn twijfels of een film over alleen de Minions wel bestaansrecht zou hebben. En na het zien van de door Kyle Balda en Pierre Coffin geregisseerde film is het antwoord op die vraag ja ondanks dat ik wel een paar puntjes van kritiek heb.

Laat ik eens beginnen met het vertellen waar Minions over gaat. Geoffrey Rush, de acteur die in de Pirates of the Caribbean-films de rol van de kwaadaardige kapitein Barbossa uitstekende invulde, werd gestrikt om de voice-over voor zijn rekening te nemen en in een leuke openingsscène vertelt hij hoe de Minions zijn ontstaan en dat zij zijn voorbestemd om een slechte meester te dienen. Maar iedere samenwerking met een duivels brein loopt uit in een drama voor de klunzige wezentjes als zij er keer op keer in slagen om hun meester door hun gestuntel uit te schakelen.

Na het zoveelste afscheid belanden de Minions in een afgelegen grot waar zij een bestaan opbouwen. Maar al gauw slaat de verveling toe als zij geen meester hebben om te dienen en daarom besluiten de dappere Minions Kevin, Stuart en Bob om op zoek te gaan naar een nieuw vals meesterbrein. Hun wereldreis brengt hen in New York waar zij ontdekken dat er in Orlando een Villain Con plaatsvindt en dat is voor de Minions de ideale plek om een nieuwe leider te vinden. Vol goede moed gaat het trio op pad in de hoop dat zij hun volk van de verveling kunnen redden.

Minions is vooral een aaneenschakeling van fragmenten waarin de ijverige Kevin, de stoere Stuart en de schattige Bob in uitzichtloze, maar komische situaties belanden en het publiek met hun klunzige gedrag weten te vermaken. Er is wel een verhaal aanwezig, maar de nieuwe schurk in de vorm van het computergeanimeerde personage Scarlet Overkill kan niet het niveau van haar voorganger Gru uit Verschrikkelijke Ikke 1 & 2 evenaren. De voice-acting van Sandra Bullock is niet onaardig, maar het personage is simpelweg niet interessant en komisch genoeg.

Haar man Herb daarentegen is wel een komisch personage en de voice-acting van acteur Jon Hamm, die het personage van zijn stem voorziet, is uitstekend te noemen. Ook de aanwezigheid van de criminele familie Nelson die de Minions tijdens hun reis ontmoeten is een leuke toevoeging. Michael Keaton is eventjes te horen als Walter Nelson, de vader van het gezin die de Minions meeneemt op hun doorreis richting Orlando en de Birdman-acteur levert eveneens prima werk af. Naast deze leuke personages zijn er ook een aantal grappen waar ik enorm om kon lachen, zoals het reclamebord van Presidentskandidaat Nixon met de slogan “A name we can TRUST” dat in het straatbeeld van het New York uit 1968 te zien is en Kevin die bij het zien van een foto van Queen Elizabeth “La Cucaracha” roept.

Maar over het algemeen is Minions een film voor de kleintjes en door het geklungel en de slapstick komedie slaat de verveling al snel toe bij de volwassenen. Ik vond de film dan ook net iets te lang duren hoewel deze animatiefilm slechts 91 minuten duurt. De grappen worden iets te vaak herhaalt en ook de kwalitatief wisselende computeranimaties laten soms iets te wensen over. Derhalve moeten de grappige freelance onderdanen van de geniepigste schurken op deze planeet genoegen nemen met een gemiddelde op het rapport.

Film beoordeling:
[usr 3.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

8 gedachten over “Minions (2015) recensie

Geef een reactie