Lucy

Lucy (2014) recensie

Lucy weet niet wat haar overkomt als zij van een simpel meisje transformeert in een alleswetende moordmachine. Ze leert de vreemdste talen in enkele seconden, ze helpt beroepscriminelen vakkundig om zeep en ook het verplaatsen van objecten met haar gedachten is voor de sexy blondine de normaalste zaak van de wereld. Volgens de wetenschappers in deze film gebruikt de mens maar tien procent van zijn hersencapaciteit, maar Lucy heeft overduidelijk het vermogen om meer te gebruiken. Maar hoe komt dat?

Na een incident met haar vriendje valt Lucy in handen van Koreaanse drugsdealers, die haar volstoppen met experimentele drugs die zij moet vervoeren naar het buitenland. Maar als er een zakje knapt, geven de drugs die in haar bloedbaan stromen haar de mogelijkheid om de volledige hersencapaciteit te gebruiken. Scarlett Johansson is in haar nopjes als de emotieloze Lucy die elke situatie pragmatisch benaderd en niet wakker ligt om een lijkje meer of minder. Ze is continu op de vlucht voor schietgrage en niet al te slimme criminelen die tevergeefs en op klunzige wijze Lucy proberen te vermoorden in spectaculaire en bloedige scènes.

Naast al dat buitensporige geweld, spectaculaire autoachtervolgingen en mooie special effects, is er ook ruimte voor humor. De film is dan ook een onvervalste Luc Besson, de filmregisseur die niet maalt om een goede uitwerking van het verhaal en karakterontwikkelingen, maar hij focust zich juist op de amusementswaarde. Het verhaaltje is dan ook flinterdun en je hoeft dan ook niet meer hersencellen te gebruiken om het maar enigszins te kunnen snappen. De gepaste humor maakt de film luchtig en met een korte speelduur, die overigens ook lang genoeg is, kijkt deze lekker weg.

Lucy is dus niets meer dan een simpele en uiterst vermakelijke actiefilm met als leuke bijkomstigheid dat Morgan Freeman een waardevolle bijrol speelt als wetenschapper Norman. Norman legt in de beginfase van de film in een notendop uit hoe de mensen hun hersencapaciteit gebruiken en wat er hypothetisch gezien mogelijk is als de mensen de beschikking krijgen over hun volledige hersencapaciteit. Maar geloofwaardig en realistisch is het allemaal niet en dat komt ook pijnlijk naar voren in de slotfase. Dat doet verder geen afbreuk aan het geheel, want in de regel blijft Lucy een spectaculaire film die van het begin tot het einde vermaakt hoewel je de gebeurtenissen en wetenschappelijke uitleg met een korreltje zout moet nemen. Desalniettemin kom ik tot de conclusie dat dit een topper is van de Franse filmmaker, die ons al eerder trakteerde op heerlijke films zoals Léon, The Fifth Element en Taxi.

Film beoordeling:
[usr 3.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie