Lost in Translation

Lost in Translation (2003) recensie

Het is simpelweg onmogelijk om alle filmtips die ik krijg op te volgen, maar de speelfilm Lost in Translation stond toch al een poosje op mijn lijstje om te gaan kijken. En nu het buiten iets kouder is en ik veel tijd op de bank doorbreng, vond ik het een mooi moment om de door Sofia Coppola geschreven en geregisseerde film op te zetten. En ik ben zeer plezierig verrast.

De hoofdrol is voor Bill Murray. De Ghost Busters-acteur kruipt op zeer overtuigende wijze in de huid van de uitgerangeerde filmster Bob Harris die zijn gezin ontwijkt door een baantje in Tokyo aan te nemen. In het voor hem vreemde land vult hij zijn dagen met opnames voor verschillende reclamespotjes en ’s avonds is hij in de bar van zijn hotel te vinden. Bob is overduidelijk eenzaam en zonder enige kennis van de Japanse taal voelt hij zich steeds geïsoleerder. Totdat zijn oog op zijn jonge landgenote Charlotte (Scarlett Johansson) valt.

Charlotte is evenals Bob een vreemde in Tokyo. Ze is meegereisd met haar echtgenoot die als celebrity fotograaf continu op pad is en zijn vrouw lichtelijk verwaarloost. Charlotte dood evenals Bob de tijd in de bar van het hotel waar zij verblijft en al gauw komt zij in contact met de veel oudere filmster. Er ontstaat een hechte vriendschap en zelfs een seksuele spanning tussen de twee vreemden die steun en plezier bij elkaar vinden. Maar het leven buiten Tokyo zorgt ervoor dat de twee toch afscheid van elkaar moeten nemen als dat moment daar is.

De dochter van Francis Ford Coppola schreef de rol speciaal voor Murray die de rol accepteerde. Het resultaat is dat de routinier vol overgave zijn rol speelt. Het voelt heel natuurlijk aan terwijl er een goede balans is tussen het drama en de humor. Naar zijn eigen zeggen is het ook zijn favoriete film die hij ooit heeft gemaakt. Maar ook Johansson, in de tijd van filmen slechts 19 jaar jong, speelt heel natuurlijk en zeer overtuigend. Er is overduidelijk chemie tussen de twee acteurs aanwezig en ook de betoverende beelden van het straatbeeld van Tokyo zorgen voor een bijzondere doch prettige sfeer die de film continu bevat. Ik kan deze dan ook niet beter omschrijven als een fascinerende feelgood film die je van het begin tot het einde entertaint.

Film beoordeling:
[usr 4.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 gedachten over “Lost in Translation (2003) recensie

  1. Eén van m’n favoriete films en met een geniaal einde. Murray is echt fantastisch en een aantal situaties hilarisch (“Lip it!” of “With more intensity!”). Toen ik op vakantie in Japan was kon ik het niet laten een aantal lokaties die je in de film ziet op te zoeken 🙂

Geef een reactie