Life of Pi (2012) recensie

Life of PiOp een dag bezoekt een schrijver de Indiase man Piscine Molitor (Irrfan Khan), de zoon van een dierentuin eigenaar die in zijn jeugd schipbreuk leed, zijn familie en de dieren uit de dierentuin verloor en maandenlang in een reddingsboot op zee verbleef. Pi moest met beperkte voorraden aan eten en drinken en met alleen het gezelschap van de hongerige Bengaalse tijger zien te overleven. Nu hij volwassen is blikt hij samen met de schrijver terug op dit avontuur en zijn bijzondere vriendschap met het dier dat jarenlang de hoofdattractie in de dierentuin van zijn vader was.

Ik was enorm nieuwsgierig naar Life of Pi na het zien van de interessante trailer hoewel ik een fantasy-achtige film verwachte. Maar dit bleek niet het geval te zijn, want de door Ang Lee geregisseerde rolprent is een realistische weergave van het levensverhaal van Piscine Molitor, een jongen uit India die samen met zijn ouders naar Canada vertrekt wanneer zijn vader de dieren uit zijn dierentuin heeft verkocht aan een Amerikaanse collega. Maar wanneer de familie en de dieren schipbreuk lijden, is het publiek getuige van Pi’s ongelofelijke overlevingstocht over de Stille Oceaan.

Dat neemt niet weg dat de regisseur veel scènes vertoont die niet overeenkomen met de realiteit. De beelden van een reddingssloep op een Stille Oceaan waar geen golven te zien zijn, maar ook het moment dat Pi’s benarde leefomgeving in de pikzwarte nacht wordt opgelicht door kwallen en een reusachtige walvis zorgen voor mooie fragmenten die een behoorlijke indruk achterlaten, maar allesbehalve realistisch zijn. Later in de film wordt ook wel duidelijk waarom men deze fantasierijke beelden aan de film hebben toegevoegd.

De visuele effecten zijn prachtig te noemen. Hoewel men ervoor koos om echte dieren te gebruiken tijdens de opnamen, is er ook veel gebruik gemaakt van computeranimaties. Toch zijn deze beelden haast niet te onderscheiden van de scènes waarin de echte dieren te zien zijn. Er zijn kosten noch moeite gespaard om het realisme te waarborgen en dat is een groot pluspunt van deze film. Een ander groot pluspunt is het overtuigende acteerwerk van debutant Suraj Sharma die een memorabele performance aflevert.

Life of Pi is een steengoede boekverfilming die imponeert en boeit. Ik kan met een gerust hart concluderen dat de film is geslaagd hoewel ik het boek van Yann Martel niet heb gelezen. Het meeslepende verhaal, het overtuigende acteerwerk, de betoverende soundtrack en de verbluffende visuele effecten maken de creatie van Ang Lee een topper in het genre en een film die je naar mijn mening niet mag missen!

Score: 8,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Life of Pi (2012) recensie”

  1. Ik vond de effecten subliem. Maar het verhaal, deed me echt totaal niks. Bleef wel geboeid van begin tot eind, maar geen top van 2012 voor mij.

Geef een reactie