Jeepers Creepers

Jeepers Creepers (2001) gastrecensie

De jaren ‘00 stonden niet meteen bekend als de jaren voor de beste horrorfilms. Het lijkt volgens sommigen ook gewoon één van die periodes waar de films hopeloos slecht waren. Één van die films is Jeepers Creepers, bekend van een oud liedje, om dan uit te groeien tot een legende van een film…

Het verhaal start met broer en zus die op weg zijn van de universiteit naar huis. Trish en Darry hebben niet meteen de beste broer en zus band, maar dat maakt het enerzijds misschien ook gewoon realistischer. Op de weg naar huis worden zij opgeschrikt door een grote vrachtwagen die hen bijna van de weg rijdt. Wanneer zij even later de truck zien staan bij een oude kerk reageren zij verschrikt als ze zien wat hij aan het lossen is. Nadat ze weer in aanraking komen met de truck gaan zij op onderzoek uit en er komt een verschrikkelijke waarheid aan het licht. Hierdoor begint het verhaal eigenlijk pas op gang te komen. Wanneer ze de politie willen inschakelen worden ze opgebeld door iemand die spreekt over een monster uit een legende.

De politie is natuurlijk niet meteen in de stemming om zo’n verhaal te geloven. Het is pas wanneer de auto van Trish en Darry wordt overvallen door het monster dat er meer geloofwaardigheid is en dat ze gaan kijken of er iets waar is van het verhaal. Dan wordt het al snel duidelijk dat er misschien meer waar van is dan zij zouden hopen.

Het eerste wat opviel bij het herbekijken van de film is vooral het feit dat het vreselijk gedateerd lijkt. Ik moest echt even research doen om te zien of de film daadwerkelijk van de jaren ‘00 was. Dat gaat dan ook vooral over de kwaliteit van het beeld, maar even later in de film hebben ook de special effects niet meteen het gevoel om realistisch te zijn. Ook eenmaal in de kerk lijkt het allemaal net iets te “gemaakt” om realistisch over te komen.

De acteerprestaties zijn degelijk, Trish wordt heel goed vertolkt, maar het is Darry waar ik problemen mee heb. Zijn keuzes zijn een beetje voor de hand liggend en iets te gespeeld om realistisch over te komen op het scherm. Justin Long is misschien ook niet meteen één van mijn favoriete acteurs. Zo vond ik ‘m ook in Drag Me To Hell meer een irritatie op het scherm dan een positieve acteur. De Creeper is goed gebracht. Hij is duister, sinister en vooral brutaal en gemeend bloeddorstig. Wanneer iemand zomaar een tong losbijt van een persoon, weet je dat het serieus is.

Het meest positieve aan Jeepers Creepers is vooral eigenlijk het verhaal. Ik ben altijd al aangetrokken tot films met verhalen over legendes en mythes dus op die manier is Jeepers Creepers voor mij een geweldig verhaal. Andere mensen zullen zich misschien wel storen aan het feit dat er geen duidelijke verklaring komt voor het verhaal van de Creeper, waar komt hij vandaan, wat doet hij en vooral waarom doet hij dat? Dat zijn vragen die onbeantwoord blijven en op een manier kan dat ook frustrerend zijn. Voor mij persoonlijk is Jeepers Creepers echter één van de betere horrorfilms van de jaren ‘00. Hij is niet op het niveau van de films van de jaren ’70 en ‘80, maar het is toch een film die amusant kan zijn voor een avondje horror zonder te veel verhaal of drama erbij.

Over de gastrecensent

Mijn naam is Nicky Boes. Ik ben een 22-jarige student Journalistiek met een passie voor film. Mijn grote liefde is dan ook horror. Als favoriete films heb ik onder andere Jaws, Nightmare On Elm Street en Night Of The Living Dead. Van Paul heb ik de kans gekregen om tweewekelijks een review van een horrorfilm te posten. Op mijn persoonlijke blog NiickyBoesMovies kun je terecht voor nog meer recensies van horrorfilms!

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie