Jack Reacher (2012) recensie

Jack ReacherEen schietgrage scherpschutter vermoordt op klaarlichte dag vijf willekeurige voorbijgangers en de autoriteiten hebben niet lang nodig om de dader op te sporen. Wanneer de ex-militair James Barr (Joseph Sikora) in hechtenis verblijft, vraagt de verdachte de officier van justitie om de hulp in te schakelen van Jack Reacher (Tom Cruise). Maar voor de rentenierende ex-rechercheur is de zaak kraakhelder en hij gelooft direct dat Barr de schutter is. Maar dan wijst diens verdedigende advocate Helen (Rosamund Pike) hem op een aantal vreemde bewijsstukken die hem doen twijfelen. Geïntrigeerd en overtuigd van Barr’s onschuld probeert Reacher dit mysterie op te lossen, maar door zijn speurtocht naar de waarheid wordt hij al snel het doelwit van een meedogenloze criminele organisatie die voor niets en niemand uit de weg gaat.

Tom Cruise is de perfecte keuze om in de huid te kruipen van de charmante en arrogante ex-diender Jack Reacher. De 50-jarige acteur levert goed werk af en hij komt nog steeds uitstekend tot zijn recht in een actie/thriller als deze hoewel hij niets nieuws laat zien. Als Ethan Hunt in de Mission: Impossible-reeks liet Cruise zich ook al zien als een charmante agent die genadeloos afrekent met zijn tegenstanders. Toch is Jack Reacher een stuk harder en mysterieuzer en dat maakt het personage, maar ook de film enorm interessant.

De spanning zit er vanaf het eerste moment goed in. Zonder enige tekst en uitleg zien we hoe een scherpschutter het vuur opent op nietsvermoedende voorbijgangers. De beelden zijn choquerend en de toon is gezet. Vanaf dat moment belandt de film in een stroomversnelling, want de actiescènes volgen elkaar in rap tempo op. Vanaf het moment dat Reacher zich door de charmante advocate Helen liet overtuigen dat Barr onschuldig is, wordt hij het doelwit van meedogenloze criminelen die er alles aan doen om hem het zwijgen op te leggen. Maar de ex-militair is bekwaam genoeg om zijn mannetje te staan en hij gaat dan ook geen confrontatie uit de weg.

Naast al dat buitensporige geweld is er genoeg plaats voor humor en de seksuele spanning tussen Jack en Helen is overduidelijk aanwezig. Echt romantisch kun je het niet noemen, maar er is een leuke chemie tussen de hoofdrolspelers aanwezig. Routinier Robert Duvall schaart zich in de slotfase bij het duo schaart en hij vult de rol als de komische noot prima in. Dat Jack Reacher geen ijzersterke thriller is moge inmiddels duidelijk zijn, want een oplettende kijker heeft al snel in de gaten hoe de vork in de steel zit terwijl mysterieuze plotwendingen en onthullingen uitblijven. Maar als simpele actiefilm vol spektakel en leuke oneliners, slaagt de door Christopher McQuarrie geregisseerde boekverfilming uitstekend.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Jack Reacher (2012) recensie”

Geef een reactie