Indiana Jones and the Temple of Doom

Indiana Jones and the Temple of Doom (1984) recensie

Steven Spielberg zei ooit in een interview dat hij Raiders of the Lost Ark maakte als B-film. Maar door het enorme succes van deze avonturenfilm uit 1981 was er geen enkele reden om geen vervolg te maken. En dat vervolg kwam er dan ook hoewel Indiana Jones and the Temple of Doom officieel een prequel is met een verhaal dat zich een jaar voor Indiana Jones’ strijd tegen de Nazi’s in Raiders of the Lost Ark afspeelt. Harrison Ford keert terug om de titelrol voor zijn rekening te nemen terwijl Spielberg opnieuw de regie op zich neemt.

Na een korte stop in Shanghai belandt Indiana Jones (Harrison Ford) samen met de verwende nachtclubzangeres Willie (Kate Capshaw) en zijn trouwe maatje Short Round (Jonathan Ke Quan) in een Indiaas dorpje waar de rivier droog is komen te staan en de grond niet langer vruchtbaar is. De dorpelingen wijten dit aan het feit dat de magische steen van het dorp is gestolen. Daarom schakelen zij de hulp in van de Amerikaanse archeoloog en zijn reisgenoten om de magische steen terug te vinden voordat de dorpelingen de dood vinden.

Indiana Jones and the Temple of Doom is even vermakelijk en luchtig als Raiders of the Lost Ark hoewel Spielberg en Lucas de film duisterder wilden maken. Daarom is er ook meer geweld en bloed aanwezig. Maar er is ook ruimte voor enorm veel humor. In dit deel krijgt Kate Capshaw de taak om de arrogante Amerikaanse archeoloog het leven zuur te maken en dat doet zij dan ook prima in haar rol als de verwaande nachtclubzangeres Willie die bij toeval verzeilt raakt in het avontuur. Harrison Ford speelt de rol van Indiana Jones opnieuw prima terwijl de destijds jonge Jonathan Ke Quan het goed doet als Indy’s komische reisgenootje Short Round.

Het verhaal dat zich afspeelt in de grotten van een Indiaas paleis leent zich er uitstekend voor om een visueel spektakel neer te zetten. Dat doet Spielberg dan ook vol verve en hij trakteert het publiek op mooie decors en spectaculaire actiescènes. De beroemde achtervolging in de mijnkarretjes en de spectaculaire vliegtuigcrash zijn hier enkele mooie voorbeelden van. Maar ook de mooie beelden die op locatie in Sri Lanka werden opgenomen zijn eveneens een lust voor het oog. Ik kan dus opnieuw concluderen dat de Jaws-regisseur een vermakelijke avonturenfilm met een perfecte mix van actie, spanning en humor en mooie special effects aflevert.

Film beoordeling:
[usr 3.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie