Indiana Jones and the Last Crusade

Indiana Jones and the Last Crusade (1989) recensie

Vijf jaar na de release van Indiana Jones and the Temple of Doom neemt Steven Spielberg opnieuw in de regiestoel plaats om zich aan zijn belofte aan zijn goede vriend George Lucas te houden en de trilogie over de avonturier af te maken. Maar dat is niet de enige reden waarom de Jaws-regisseur deze film heeft gemaakt. Spielberg wilde alsnog een betere film maken dan het tweede deel uit de reeks nadat deze door velen met de grond gelijk werd gemaakt. Evenals in het eerste deel neemt Indy het in het slot van het drieluik op tegen de Nazi’s die evenals de archeoloog op zoek zijn naar de Heilige Graal.

In de derde film is er ruimte voor een nieuwe wending, want Indiana Jones (Harrison Ford) wordt pas ingeschakeld op het moment dat zijn vader Henry (Sean Connery) spoorloos is verdwenen tijdens de zoektocht naar de Heilige Graal. Indy moet het werk van zijn pa afmaken en hij hoopt dat hij tijdens deze onheilspellende zoektocht de verblijfplaats van zijn vader ontdekt. Uiteraard heeft het niet lang nodig voordat de twee heren elkaar hebben gevonden en de handen ineen slaan om de Nazi’s de loef af te steken. In tegenstelling tot de eerdere films bevat Indiana Jones and the Last Crusade een verhaal over de vader en zoon relatie tussen de twee avonturiers.

Die formule lijkt te werken, want naast de bombastische actiescènes en de spanning zorgt het gekibbel tussen vader en zoon, die het vrijwel nooit met elkaar eens zijn, voor een aantal hilarische fragmenten. Ook Indiana Jones and the Last Crusade is in dat opzicht een hele vermakelijke en luchtige film die makkelijk wegkijkt en ook geen seconde verveelt. Dat is vooral te danken aan het goede acteerwerk van Harrison Ford en Sean Connery, maar ook aan de wijze waarop Spielberg het simpele verhaal in beeld brengt.

Op het gebied van special effects heeft het publiek opnieuw niets te klagen. De uiteenlopende decors en kostuums zien er pico bello uit. De film speelt zich op verschillende locaties af en dat levert soms mooie plaatjes op. Spielberg weet opnieuw een perfecte balans te vinden tussen de actie, spanning, humor en de mooie special effects terwijl de begeleidende en uitstekend bijpassende soundtrack van zijn vaste componist John Williams het feestje compleet maakt. Dus ook Indiana Jones and the Last Crusade is een topper als je het mij vraagt.

Film beoordeling:
[usr 4.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Indiana Jones and the Last Crusade (1989) recensie”

Geef een reactie