Gone Girl (2014) recensie

Een dubbelleven leiden, de boel bij elkaar liegen en je wederhelft belazeren. Helaas gebeurt dat in veel relaties, maar je ziet het niet vaak in de mate waarop Amy en Nick elkaar het leven zuur proberen te maken in de ijzersterke thriller Gone Girl. In de door David Fincher geregisseerde film draait het om een bloedlink machtsspel tussen twee aan wal geraakte schrijvers, die elkaar na vijf jaar huwelijk niet langer meer kunnen verdragen. De grote vraag is wie er als winnaar uit de bus komt.

Het prachtige liefdesavontuur van Nick en Amy begint veelbelovend, maar al gauw maakt de hartstochtelijke liefde plaats voor haat en nijd. Terwijl Nick na zijn ontslag op de zak teert van zijn rijke echtgenote, besluiten zij om New York in te ruilen voor een leven in de geboorteplaats van Nick. De uitzichtloze situatie om daar opnieuw te beginnen en hun huwelijk te redden krijgt een bizarre wending als Amy op een normale ochtend opeens verdwijnt. Alle bewijsstukken van een mogelijke moord wijzen in de richting van Nick, die al snel het slachtoffer wordt van een gigantisch mediacircus dat zonder grondig onderzoek hem veroordelen voor deze tragedie. De voormalige schrijver trekt alles uit de kast om zijn onschuld te bewijzen, maar de grote vraag is of hij wel zo onschuldig is.

Ben Affleck speelt de rol van de schrijver met het korte lontje voortreffelijk. Hij lijkt een fijne vent, die zich inzet voor de maatschappij, maar hij heeft ook wel zijn gemene streken. Het is dan ook niet zo vreemd dat zijn verdachte gedrag, emotieloze uitstraling en agressieve handelen de alarmbellen bij velen doen rinkelen. De rol van Amy wordt uitstekend gespeeld door Rosamund Pike. Normaliter ben ik niet echt een fan van de Britse actrice, maar deze keer weet ze mij van begin tot het einde te overtuigen als de vermiste schrijfster. Ze is grotendeels te zien in de flashbacks, die zich afspelen tijdens het mediacircus rondom haar verdwijning en Nickโ€™s wanhopige pogingen om zijn onschuld te bewijzen. Deze flashbacks geven veel inzicht in wie Nick en Amy daadwerkelijk zijn en deze zorgen ervoor dat je een band met ze krijgt.

De naar mijn mening briljante filmmaker David Fincher, die eerder het publiek verraste met de uitstekende thrillers Se7en en Fight Club, weet opnieuw een geweldige en zenuwslopende thriller te maken die van het begin tot het einde boeit en verrast. Als kijker word je continu op het verkeerde been gezet en er is geen moment dat je met de volledige zekerheid de juiste dader kunt aanwijzen. Het is niet alleen te danken aan Fincherโ€™s kwaliteiten, maar ook aan het zeer goede acteerwerk van hoofdrolspelers Ben Affleck en Rosamund Pike dat Gone Girl een geweldige film is geworden. Ik ben in ieder geval enorm enthousiast!

Score: 8,0

Gone Girl

 

Volg Filmliefhebber.com op social media

[do_widget id=facebook-likebox-2]
[do_widget id=twitter_timeline-2]

[do_widget id=wpzoom_instagram_widget-3]

 


Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Gone Girl (2014) recensie”

Geef een reactie