Goldfinger

Goldfinger (1964) recensie

Ik heb voor mijzelf een doel gezet voor het filmjaar 2015 en dat is om zoveel mogelijk nieuwe films te kijken. Daaronder de James Bond-films die ik nog niet heb gezien. Als tiener raakte ik voor het eerst in aanraking met de fictieve Britse spion die in 1995 werd gespeeld door Pierce Brosnan. Maar de films over het door Ian Fleming bedachte personage werden al in de jaren ’60 gemaakt. Na de aanschaf van een mooie Blu-ray Disc box heb ik nu de mogelijkheid om de gemiste films alsnog te gaan zien. Na Dr. No en From Russia With Love is nu de door critici als beste Bond-film bestempelde Goldfinger aan de beurt.

Sean Connery kruipt voor de derde keer in de huid van de decadente Mi6-agent die na een welverdiend verlof een nieuwe opdracht krijgt via CIA-agent Felix Leiter (Cec Linder). De Amerikaanse overheid heeft de internationale juwelier Auric Goldfinger (Gert Fröbe) op de korrel die van grootschalige goudsmokkel wordt verdacht. Aan Bond de taak om de crimineel tot een halt toe te roepen en zijn illegale operatie stil te leggen. Maar het onderzoek naar Goldfinger’s praktijken verlopen allesbehalve volgens plan.

Goldfinger’s bodyguard Oddjob (Harold Sakata) is een sterke tegenstander die er alles aan doet om in opdracht van zijn baas Bond uit te schakelen en dat levert veel spektakel op. Hoewel de film draait om Goldfinger en zijn snode plannen om Fort Knox te beroven, is het vooral de strijd tussen Bond en Oddjob die veel aandacht opeist. De rol van het zwijgzame personage wordt prima gespeeld door voormalig professioneel worstelaar Sakata hoewel de Duitse acteur Gert Fröbe het ook uitstekend doet als de sluwe goudhandelaar.

Goldfinger bevat meer actie en spektakel dan in de eerste James Bond-films, maar regisseur Guy Hamilton laat dat niet ten kosten gaan van de uitwerking van het verhaal en de karakterontwikkelingen. James Bond is dan ook regelmatig te zien in hartstochtelijke scènes met beeldschone actrices, zoals Honor Blackman en Shirley Eaton. Daarnaast is er ook veel humor aanwezig en krijgt Bond weer de welbekende preek van de kwartiermeester (Desmond Llewelyn) van Mi-6 die de geheime agent opdraagt om de peperdure Aston Martin DB5 met vernuftige gadgets na zijn missie heelhuids in te leveren.

Ik heb mij enorm vermaakt met de derde James Bond-film die de hoge verwachting die ik had waarmaakt en ook geen seconde verveelt. Er is veel actie en spektakel, maar ook veel humor. De seksuele spanning tussen Bond en M’s secretaresse Moneypenney (Lois Maxwell) en zijn uitstapje naar de Q-branche werkplaats, leveren luchtige scènes op. En uiteraard is er ook ruimte voor romantiek, want ook in deze film weet de charmante spion de mooiste vrouwen om zijn vingers te winden. Goldfinger is inderdaad één van de betere Bond-films die ik tot nu toe heb gezien.

Film beoordeling:
[usr 3.5 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 gedachten over “Goldfinger (1964) recensie

  1. Vooral het dodelijke hoedje vondt ik erg vermakelijk.

    In de film “the man with the golden gun” is Roger Moore 007, de kurkentrekker stunt met de auto is ook daadwerkelijk uitgevoerd omdat er geen animatietechnieken waren. Dat waren nog eens stunts.

Geef een reactie