Godzilla

Godzilla (2014) recensie

Godzilla was een film waar ik enorm naar uitkeek en in de afgelopen week verscheen het langverwachte spektakel, dat al in 2010 door productiemaatschappij Variety werd aangekondigd, in de bioscoop. In de afgelopen maanden werd een regelmatig bezoekje aan de bioscoop extra beloond met beelden van deze potentiële kaskraker. De verwachtingen waren hooggespannen, maar het is en blijft altijd afwachten of een film aan je hoge verwachtingen voldoet. Maar na een zit van ruim twee uur moet ik concluderen dat Godzilla niet zo groots is als verwacht.

En dan heb ik het niet over het op een dinosaurus lijkende wezen zelf dat wanneer het beeld verschijnt indrukwekkend is. Maar wat duurt het toch lang voordat het met de computer gegenereerde monster wordt geïntroduceerd. Regisseur Gareth Edwards legt voornamelijk de focus op het verhaal en personage Ford Brody (Aaron Taylor-Johnson). De ex-militair is vastbesloten om eigenhandig af te rekenen met het gedrocht en hij sluit zich vrijwillig aan bij het leger dat met man en macht en zwaar geschut de jacht opent op het beest dat steden zoals San Francisco volledig in de as legt.

Ik ben van mening dat de filmmakers het verhaal achter Godzilla veel te serieus hebben genomen met als resultaat dat de film vol gaten zit en de gebeurtenissen soms nergens op slaan. De grote vraag is ook of het publiek wel zit te wachten op tekst en uitleg over de geschiedenis en het ontstaan van het wezen. Ik in ieder geval niet. Who cares dat de reusachtige dinosaurus als resultaat van een nucleaire experiment ontwaakt uit een diepe slaap en zijn zinnen zet op het vernietigen van kantoorgebouwen. Zolang hij het maar doet! Dat is iets wat deze filmliefhebber graag wilt zien.

Omdat de focus op het verhaal ligt doet men ook hen uiterste best om de karakters meer diepgang te geven, maar ook hier is de vraag waarom zij dit willen. Alsof het voor het publiek geen trigger is om de bioscoop te bezoeken wanneer een gigantisch monster alles op zijn pad verwoest en dat dit door middel van verbluffende special effects in beeld wordt gebracht. Populaire acteurs zoals Bryan Cranston, die ongekend succes kent met de serie Breaking Bad, en Kick-Ass-acteur Aaron Taylor-Johnson moeten de film meer emotionele lading geven, maar ook dit werkt averechts. Het wekt meer irritaties dan plezier op.

Maar het lange wachten wordt dan uiteindelijk beloond wanneer Godzilla aan land komt. Eindelijk heeft het Kaijumonster een dichtbevolkte stad in zijn vizier en het feest kan beginnen. De special effects zijn spectaculair en zorgen voor enorm veel kijkplezier terwijl de computeranimaties kwalitatief gezien de perfectie bereiken. Het monster, dat is gemodelleerd naar zijn uiterlijk in de ouderwetse Godzilla-films, ziet er levensecht uit. Daarom is het ook ontzettend jammer dat hij maar weinig schermtijd krijgt toebedeeld. Ik denk dat dit te wijten is aan een gebrek aan budget, want het kost wel een paar euro om deze waanzinnige beelden te produceren. De makers hebben daarom zorgvuldig gekozen voor een balans tussen doodsaaie scènes en een sensationeel slot om toch een avondvullende speelfilm te kunnen maken, maar helaas pakt dit plan niet geweldig uit. De effecten en het beetje spektakel redden de film gedeeltelijk, maar ik had toch liever gezien dat het monster vanaf de eerste minuut was begonnen met zijn destructieve handelingen.

Film beoordeling:
[usr 3.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Godzilla (2014) recensie”

      1. vooral omdat gij de enigste bent die geen spoilers geeft en ook dat ge hem niet te veel sterren geeft. overal 4 of 5 sterren maar 3 is genoeg

  1. Ik heb de film nog niet gezien maar is niet de hint van aanwezig van het “monster” noemenswaardig te noemen? Is dat ook niet wat Cloverfield zo sterk maakt? Je hoeft niet perse de hele film.he monster groot in beeld om de film spannend te maken.

    1. Je slaat de spijker wel op z’n kop, maar ik ben van mening dat als je voor die aanpak kiest ook de emotionele lading (zoals dat in Cloverfield het geval is) aanwezig zijn. En dat is niet het geval. Daarnaast had ik echt een simpele rampenfilm verwacht. Vandaar misschien de kleine teleurstelling.

Geef een reactie