Flodder in Amerika!

Flodder in Amerika! (1992) recensie

“We’re not going home. Not yet, not yet, not yet, not yet!” De familie Flodder heeft het namelijk wel naar hun zin in de Verenigde Staten. Maar hoe zijn zij belandt in het land van de ongewenste mogelijkheden, zoals de niet al te snuggere broer Kees (René van ’t Hof) de vakantiebestemming omschrijft? Na het wilde feest in deel 1 is de villa in de decadente wijk Zonnedael niet langer meer bewoonbaar en wanneer de gemeente de kans schoon ziet om de Flodders op het vliegtuig te zetten, aarzelt men geen moment!

In de oude woonplaats hangt men de vlag uit terwijl voetveeg Sjakie (Lou Landré) de opdracht krijgt om samen met de asociale familie voor een jaar lang naar Amerika te vertrekken. En het vliegtuig is nog niet geland op JFK en de eerste problemen zijn al een feit. Sjakie verliest de familie uit het oog terwijl de Flodders worden aangezien voor een delegatie van Russische artsen die op hetzelfde moment in de Verenigde Staten aankomt voor een medisch congres. Met als gevolg een luxe verblijf in het Plaza, chique feestjes en een lucratieve ontmoeting met de zoon van de Amerikaanse president.

Nelly Frijda, Huub Stapel en Tatjana Simic zijn opnieuw van de partij om de rollen van Ma Flodder, zoon Johnny en dochter Kees te spelen en zij doen dit uitstekend. De acteurs hebben overduidelijk plezier in het spelen van de rollen. Ook de Amerikaanse acteur Jon Polito werd gestrikt om de rol van Larry Rosenbaum te spelen en de acteur doet het prima als de heetgebakerde nachtclubeigenaar, die na een vechtpartij in Central Park wordt gered door de Flodders en hen onderdak en werk geeft. Maar het avontuur is van korte duur als zoon Johnny zich in de nesten werkt en zijn broer Kees met een niet al te slimme actie het vrijheidsbeeld gedeeltelijk opblaast.

Na de spraakmakende komedie uit 1987 keert regisseur Dick Maas opnieuw terug in de regiestoel en deze keer neemt hij de Flodders mee naar de Verenigde Staten voor een hilarisch avontuur. Het is genieten van de platte humor en de leuke oneliners die de personages één voor één uit de mouw schudden. Ze zetten de boel op stelten en uiteraard maken zij meer vijanden dan vrienden. Kortom, het is weer een beestenboel en ik kan films als deze enorm waarderen. Flodder in Amerika! slaagt evenals het eerste deel als een heerlijke en vermakelijke Nederlandse komedie.

Film beoordeling:
[usr 3.5 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 gedachten over “Flodder in Amerika! (1992) recensie

Geef een reactie