Dying of the Light (2014) recensie

Als fan van Nicolas Cage was ik enorm nieuwsgierig naar Dying of the Light ondanks dat de acteur in de afgelopen jaren geen klapper meer heeft gemaakt. Je hoort en leest ook steeds vaker dat mensen zijn films links laten liggen en dat vind ik jammer. En het is ook niet altijd terecht. Ik vond de misdaad/thriller Tokarev helemaal geen slechte film terwijl deze door de critici met de grond gelijk werd gemaakt. En natuurlijk zijn er ook een aantal films te noemen die niet goed zijn, maar is het dan terecht om over de Con Air-acteur een vooroordeel te hebben? Ik blijf zijn films een eerlijke kans geven, want dan heb ik toch de kans dat ik aangenaam verrast word.

Dying of the Light is een film met een ietwat negatieve geschiedenis en dat komt helaas het eindproduct niet ten goede. Ooit was Drive-regisseur Nicolas Winding Refn verbonden aan het project om deze film te regisseren terwijl Harrison Ford de hoofdrol zou spelen. Maar na hen vertrek en een aantal jaren later, is het scenarist Paul Schrader die zelf in de regiestoel klimt en Nicolas Cage wist te strikken om de hoofdrol van Evan Lake te spelen. En dat doet de routinier allerminst onaardig. Hij speelt de rol van de dementerende CIA-agent, die in zijn zoektocht naar zijn aartsvijand Muhammad Banir (Alexander Karim) last heeft van stemmingswisselingen en steeds vaker dingen vergeet, uitstekend!

In zijn laatste officieuze missie voordat de CIA hem verplicht met pensioen laat gaan, krijgt Lake hulp van zijn protegé agent Milt, een rol die goed wordt ingevuld door de Star Trek-acteur Anton Yelchin. Het acteerwerk is dus op orde, maar toch mist Dying of the Light iets dat ervoor zorgt dat de film niet helemaal lekker uit de verf komt. Hoewel er een goede balans is tussen de actiemomenten en de spanning en de film geen seconde verveelt, is het de uitwerking van het verhaal dat helaas een flinke onvoldoende scoort op het rapport.

Het eerste uur van Dying of the Light steekt nog goed in elkaar. Men neemt de tijd om de personages uit te diepen en het verhaal vorm te geven. De doodzieke Lake strubbelt met zijn werkgever terwijl hij geconfronteerd wordt met een crimineel die hij nooit in de kraag heeft kunnen vatten. Samen met Milt belandt hij op verschillende locaties over de hele wereld terwijl zij een spoor naar de verblijfplaats van Banir volgen. Het leveren mooie en spannende beelden op terwijl Cage en Yelchin prima op elkaar zijn afgestemd.

Maar als zij eenmaal op de eindbestemming van hun missie aankomen, gaat het mis met Schrader’s creatie. De slotfase is klaarblijkelijk haastig in elkaar gezet. De details worden niet langer meer uitgewerkt en het verhaal telt enorm veel gaten die voor veel verwarring zorgen. Het lijkt erop dat de filmmaker geen budget of tijd meer kreeg om de film netjes af te ronden en dat doet helaas ook afbreuk aan het eerste uur dat wel goed was. Dying of the Light is dan ook een typisch gevalletje van een goed idee dat helaas matig tot slecht is uitgewerkt.

Met dank aan Dutch FilmWorks mocht ik de Blu-ray Disc versie van Dying of the Light beoordelen. Het beeld, dat in het formaat 2.40:1 en in 1080p op de schijf staat, is scherp en vrij van storende imperfecties. De krachtige DTS-HD 5.1 soundtrack klinkt prima en deze maakt optimaal gebruik van de home theater luidsprekers. Helaas werd de Blu-ray Disc niet opgevuld met interessant bonusmateriaal.

Film beoordeling:
[usr 2.0 size=20]

Met dank aan Dutch FilmWorks voor het Blu-ray recensie-exemplaar.

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

6 gedachten over “Dying of the Light (2014) recensie

  1. Oh jeetje, ik ben echt totaal geen fan van Nicholas Cage. Maar de films waarin hij meespeelt zijn vrijwel altijd wel goed! Jammer dat deze film wat minder is!

  2. Dying of the Light. De titel zei me niet zoveel totdat ik las dat het over een dementerende agent ging. Toen herinnerde ik mij alle vreselijke recensies. Ik sla deze voorlopig over maar puur uit nieuwsgierigheid zal ik deze vroeg of laat wel te zien krijgen.

Geef een reactie