Drive (2011) recensie

DriveIn Drive volgen we het leven van een stuntcoureur (Ryan Gosling) die zijn vrije uren vult met het sleutelen aan wagens in de garage van Shannon (Bryan Cranston) en de garagehouder voorziet zijn jonge werknemer af en toe van klusjes als bestuurder van vluchtauto’s. Op een dag ontmoet de introverte jongeman bij toeval zijn buurvrouw Irene (Carey Mulligan) en haar zoontje Benicio (Kaden Leos). Het contact neemt toe en de romance tussen de twee personen bloeit op. Maar dan komt Irene’s echtgenote Standard (Oscar Isaac) op vrije voeten. Terwijl hij wordt achtervolgd door zijn verleden, zorgt zijn torenhoge schuld voor de nodige onrust in het appartementencomplex waar zij wonen. Uit sympathie voor Irene en Benicio besluit de monteur om het gezin te helpen om het criminele circuit te ontvluchten. Maar zijn plan gaat gruwelijk fout en dan rest hem niets meer dan wraak.

Voor mij persoonlijk is Drive de verrassing van 2011. De arthouse-achtige rolprent van de Deense filmmaker Nicolas Winding Refn is een pakkende film die je vanaf de eerste minuut meeneemt voor een turbulente rit door het criminele leven van een stuntcoureur en diens passie voor alles wat een stuur en vier wielen heeft. Drive is een intrigerende film mede dankzij het sterke verhaal, de prachtige sfeerbeelden van Los Angeles en de imponerende soundtrack van Cliff Martinez die grotendeels bestaat uit pulserende elektronische klanken. Ryan Gosling en Carey Mulligan spelen de hoofdrollen voortreffelijk en het is bijzonder om de chemie tussen de karakters te zien zonder dat er veel dialogen aanwezig zijn. Drive is bij tijden een romantische film, maar de romantiek maakt al snel plaats voor een spannende misdaadfilm als de stuntcoureur in de garage van zijn appartementencomplex ziet hoe Irene’s echtgenoot wordt afgeranseld door een aantal criminele schuldeisers. Op dat moment komt de film in een stroomversnelling en volgen de gewelddadige scènes en sensationele achtervolgingen over de snelwegen van Los Angeles elkaar in rap tempo op. Zo bevat de door Refn geregisseerde misdaadfilm enorm veel afwisseling dat een breed publiek zal aanspreken, maar toch is deze film niet voor iedereen weggelegd. Dat komt misschien door het filmhuis-achtige karakter dat de film bevat. Niettemin is zorgt zijn rauwe film voor een bijzondere, maar bovenal geweldige filmervaring.

Bestel via bol.com en steun Filmliefhebber.com

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

6 thoughts to “Drive (2011) recensie”

  1. Schijnt dat The Descendants en J.Edgar ook erg goed zijn, maar die komen volgend jaar pas uit. Maar ik gun het Ryan, vorig jaar kreeg hij geheel onterecht geen nominatie voor Blue Valentine terwijl Michelle wel genomineerd was.

  2. vond vooral de roze schijn niet goed. had van deze film meer verwacht niet mijn ding denk ik. te drama en te weinig actie thriller scenes

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.