Don jon

Don Jon (2013) recensie

Als je een paar geleden de naam Joseph Gordon-Levitt riep dan vroeg iedereen “Wie?!”. En als je dan zei “Dat is Tommy, dat ventje uit 3rd Rock From The Sun” dan wisten de meeste mensen wel wie je bedoelde. Maar inmiddels is The Dark Knight Rises-acteur niet meer weg te denken uit de filmwereld. Hij bewees al meerdere malen een verdienstelijke acteur te zijn en met het project Don Jon doet hij een dappere poging om ook te slagen als scenarist en regisseur. En hij slaagt er met vlag en wimpel in om het publiek een intelligente drama/komedie voor te schotelen.

Levitt behandelt in zijn regiedebuut een gevoelig onderwerp namelijk verslaving. En niet een voor de hand liggende zoals een drugs- of alcoholverslaving, maar een verslaving aan het kijken van porno. Zijn personage Jon (een jongen uit New Jersey die leeft voor zijn familie, de kerk en de sportschool) lijkt wel getrouwd met zijn doos tissues en zijn laptop en hij speurt het web af naar pikante filmpjes waarin alles mogelijk is. En dat terwijl de gespierde kerkganger elke week na een avondje stappen huiswaarts keert met een bloedmooi meisje. Jon heeft het prima voor elkaar en zijn vrienden noemen hem niet voor niets Don Jon, de casanova van New Jersey. Maar zijn wereld wordt totaal op zijn kop gezet als hij als een blok valt voor de charmante blondine Barbara die in tegenstelling tot Jon’s wekelijkse prooien niet eenvoudig te charmeren is.

Deze rol wordt prima ingevuld door Scarlett Johansson die in haar jonge filmcarrière al uiteenlopende rollen speelden. Een rol als deze is haar niet vreemd en ze doet het dan ook meer dan uitstekend. De chemie tussen haar en Levitt is overduidelijk aanwezig en de boodschap wordt al snel duidelijk. Barbara is geen dame om mee te sollen en is vrij stellig in haar mening over hoe een relatie eruit moet zien. Maar haar fantasie bij de ideale relatie staat haaks op het ideaalplaatje van de charmante Jon die dan ook zijn uiterste best doet om Barbara te voorzien in haar behoeften. Maar tijdens zijn dappere pogingen om te veranderen komt hij tot de ontdekking dat hij zijn pornoverslaving niet meer in de hand heeft.

Don Jon is geen zwaarbeladen film, maar het serieuze onderwerp wordt wel respectvol behandeld. Hij vertelt het verhaal op een luchtige en komische manier en dat zorgt ervoor dat zijn creatie, die ongeveer 90 minuutjes van je tijd opslokt, lekker wegkijkt. Daarnaast worden de belangrijke bijrollen prima ingevuld door Julianne Moore en Tony Danza die de rollen van Jon’s oudere studiegenoot Esther en zijn vader Jon Sr. Voor hun rekening nemen. Zij brengen net even iets extra’s mee dat verhaal alleen maar ten goede komt. Levitt verdient een dikke pluim voor zijn eerste film en als liefhebber hoop ik dat we nog veel gaan zien van deze rijzende ster. In ieder geval heeft hij tot op heden bewezen dat hij zowel als scenarist, regisseur dan als acteur prima werk aflevert en van waarde is voor de filmwereld.

Film beoordeling:
[usr 3.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Don Jon (2013) recensie”

Geef een reactie