District 9

District 9 (2009) recensie

District 9 van de Zuid-Afrikaanse regisseur Neill Blomkamp is één van mijn favoriete films. De destijds nog onervaren filmmaker maakt van zijn eigen geboorteplaats het podium waar deze spectaculaire en op sommige momenten aangrijpende sciencefictionfilm zich afspeelt. Het is een film die goed in elkaar is gezet, een sterk verhaal bevat en mede door het overtuigende acteerwerk van hoofdrolspeler Sharlto Copley je bij de strot grijpt en ook niet meer loslaat.

In de openingsfase is de film opgezet als een soort documentaire waarin vermeende specialisten aan het woord komen en de geschiedenis vertellen over de komst van de buitenaardse wezens, die vanwege hun anatomische overeenkomsten in de volksmond garnalen worden genoemd. Ook MNU-officier Wikus Van De Merwe (Sharlto Copley) komt aan het woord en hij staat op het punt om naar District 9, een kamp in Johannesburg waar de buitenaardse wezens zijn ondergebracht, te vertrekken waar hij de 2,5 miljoen garnalen moet vertellen dat zij de sloppenwijk moeten verlaten.

Vanaf dat punt legt de meereizende cameraploeg vast hoe Wikus en zijn stagiaire van deur tot deur gaan en te maken krijgen met vijandige buitenaardse wezens die niet van plan zijn om zonder slag of stoot hun woningen te verlaten. De gemoederen lopen hoog op en als kijker voel je de oplopende spanning. Echter neemt het verhaal een hele andere wending als Wikus in aanraking komt met een vloeistof die hem langzaam maar zeker transformeert in één van de wezens die hij zo verafschuwd. Terwijl de overheid de jacht op hem opent probeert hij onderdak te vinden bij de overgebleven wezens in District 9 waar hij deze tot waarheid geworden nachtmerrie moet zien te overleven.

Met mooie speciale effects een zeer overtuigende computeranimaties, creëert de filmmaker een realistische sciencefictionfilm die van het begin tot het einde boeit. Maar het is ook een film die je aan het denken zet, want de wijze waarop de buitenaardse wezens worden behandelt door de kortzichtige overheidsagenten is afschuwelijk en zelfs op sommige momenten choquerend te noemen. Sharlto Copley verdient echt alle lof voor zijn zeer overtuigende vertolking van de onbeduidende Wikus die in de openingsfase met veel passie en zonder spijt de wezens leed toebrengt, maar na zijn noodlottige ongeluk transformeert in een aandoenlijk personage dat door zijn eigen soort wordt opgejaagd. Naar mijn mening maakt dit District 9 uniek in zijn soort en voor de liefhebbers van sciencefictionfilms een film die je absoluut niet mag missen!

Film beoordeling:
[usr 5.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

6 gedachten over “District 9 (2009) recensie

  1. Heerlijke film waarmee ik gelijk fan ben geworden van zowel Copley als Blomkamp…kan niet wachten op z’n volgende film 🙂

    Dit is er eentje die zeker in m’n top 100 favoriete films staat (die ik nu eindelijk eens aan het maken ben)

Geef een reactie