De Poel

De Poel (2014) recensie

Kamperen is niets voor mij. Je slaapt in een krakkemikkig tentje, je moet provisorisch je eten in elkaar flansen en met een beetje pech word je continu geterroriseerd door insecten en andere fijne dieren die je niet met rust kunnen laten. En na het zien van De Poel ben ik er echt over uit. Kamperen laat ik vooral aan de mensen over die er heel veel plezier aan beleven, maar ik kies lekker voor een luxe hotelletje. En dat is iets wat het gezelschap in deze film ook beter had kunnen doen.

De Poel gaat over twee families die gaan kamperen. Na een lange wandeling komen zij aan bij een bosrijk gebied met een poel. Het lijkt de ideale plek om je tent op te zetten en te genieten van een welverdiende vakantie. Maar al gauw gaat het mis als de gemoederen hoog oplopen. Etenswaren zijn ineens bedorven terwijl de twee tienerjongens continu strijden om de aandacht van hun leeftijdsgenootje Jenny. Elke poging om etenswaren te vinden mislukt terwijl Lennaert, die steeds meer in de ban raakt van de nabijgelegen poel, ontdekt dat zijn vrouwlief de lakens deelt met zijn meegereisde vriend Rob. Dat drijft hem uiteindelijk tot waanzin met alle gevolgen van dien.

De Nederhorror die door Chris W. Mitchell is geregisseerd is simpel, maar intelligent in elkaar gezet. De filmmaker geeft weinig prijs over de onverklaarbare gebeurtenissen die zich in de film afspelen terwijl het gebekvecht tussen de familieleden en de woede uitbarstingen van Lennaert onderhoudend genoeg zijn om het publiek te vermaken. Dat is grotendeels te danken aan het goede acteerwerk van Gijs Scholten van Aschat en hij voelt zich overduidelijk op zijn gemak in de rol van de driftige reisleider. Maar ook het acteerwerk van Carine Crutzen, Bart Klever, Jamie Grant, Alex Hendrickx en Chris Peters is goed te noemen.

Ik heb in geen tijden zo’n heerlijke horrorfilm van eigen bodem gezien. De Poel is misschien niet de topper in zijn soort, maar deze prent mag zich zeker scharen bij films, zoals Amsterdamned en Sint. Bloedige scènes en gore worden niet geschuwd en de make-up effecten zien er overtuigend uit. Mitchell’s creatie is misschien wel iets aan de korte kant en het doet mij afvragen of er niet meer mogelijk was geweest met de uitwerking van het verhaal. Een hoop vragen blijven toch onbeantwoord hoewel dat ook wel weer zijn charmes heeft. Desalniettemin ben ik van mening dat De Poel een waardevolle aanvulling is op het Nederlandse horrorgenre die een succesvolle griezelavond garandeert.

Ik mocht een kritische blik werpen op de DVD die in een stijlvolle slipcase wordt uitgebracht. Een groot pluspunt als je het mij vraagt. Inhoudelijk is de schijf in orde. De kwaliteit van het beeld is goed te noemen en er is nauwelijks ruis aanwezig. Omdat de film veel donkere beelden bevat, was ik even bang dat de kwaliteit niet goed zou zijn, maar daar is absoluut geen sprake van. Het geluid is prima hoewel het volume iets aan de lage kant is. Het advies is dan ook om het volume van de geluidsinstallatie of soundbar iets hoger te zetten om het allemaal goed te kunnen blijven volgen. Om het feest compleet te maken bevat deze versie verwijderde scènes en een uitgebreide making of. Voor de liefhebber is De Poel vanaf heden ook verkrijgbaar op Blu-ray.

Film beoordeling:
[usr 3.0 size=20]

Met dank aan Just Entertainment voor het DVD recensie-exemplaar.

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “De Poel (2014) recensie”

Geef een reactie