Dark Places

Dark Places (2015) recensie

IJzersterke thrillers kom ik nog zelden tegen. In de jaren ’90 werd ik een aantal keren aangenaam verrast door thrillers zoals Se7en, The Game en Fight Club. Het is dan ook geen toeval dat deze films allemaal geregisseerd zijn door David Fincher waar ik een groot fan van ben. Hij maakt naar mijn mening fantastische films en ook de spannende thriller Gone Girl uit 2014, die geschreven werd door Gillian Flynn, wist mij op het puntje van mijn stoel te houden. Flynn schreef eveneens het boek waar de thriller Dark Places op is gebaseerd en ondanks dat deze film niet geregisseerd is door de producent van House of Cards, was ik er toch enorm nieuwsgierig naar.

Charlize Theron, een actrice waar ik ook een liefhebber van ben, speelt een sterke rol in Dark Places. Ze speelt de rol van Libby Day, een slachtoffer dat een aanslag op haar familie overleefde en tijdens het politieonderzoek haar broer aanwees als de moordenaar van haar moeder en zusjes. Jaren later wordt zij benaderd door Lyle Wirth (Nicholas Hoult) die de zaak al jaren volgt en ervan overtuigd is dat Libby’s broer Ben (Corey Stoll) onschuldig vast zit. Daarom probeert hij alsnog de puzzelstukjes van bewijsmateriaal bij elkaar te sprokkelen om aan te tonen dat Ben niet de moordenaar is.

Hij schakelt Libby in om informatie te verzamelen en in contact te komen met de sleutelfiguren die destijds enigszins betrokken zijn geweest bij de lugubere moordzaak. Ondanks dat het haar veel energie kost om het verleden op te rakelen, besluit zij om in ruil voor geld deel te nemen aan het project waar Wirth mee bezig is. Maar haar zoektocht naar de waarheid eist zijn tol. Libby raakt steeds meer verwikkeld in een web waar oude bekende en diens belastende verklaringen haar doen twijfelen of zij destijds Ben terecht als de moordenaar heeft aangewezen.

Dark Places werd geregisseerd door Gilles Paquet-Brenner en hij levert een donkere film af waarin de onheilspellende sfeer continu aanwezig is. Door het spelen met de kleurfilters weet hij deze sfeer te versterken terwijl het acteerwerk van Charlize Theron, maar ook dat van Chloë Grace Moretz als het ietwat krankzinnige vriendinnetje van Ben en dat van Christina Hendricks als Libby’s moeder Patty Day, ontzettend goed is. Echter zijn Moretz en Hendricks alleen in de flashbacks van de inmiddels volwassen Libby te zien. Deze flashbackscènes zijn in grote aantallen aanwezig en zorgen voor een prettige verwarring waardoor je als kijker jezelf blijft afvragen wie nu echt de dader is. Is het dan toch Ben die als tiener is doorgeslagen en zijn familie heeft vermoord of zit de vork anders in de steel?

Film beoordeling:
[usr 4.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

6 gedachten over “Dark Places (2015) recensie

Geef een reactie