Cocoon

Cocoon (1985) recensie

Ik heb een klein beetje pech, want mijn vriendin is niet zo’n grote filmliefhebber als dat ik dat ben. Maar ze kijkt wel regelmatig een filmpje of serie mee hoor en ze heeft zelfs een aantal favoriete films! Natuurlijk ontbreken de voor de hand liggende ‘Chick Flicks’, zoals Titanic, Grease en Dirty Dancing, niet in dit lijstje. Maar laatst noemde zij een titel die voor mij onbekend was; Cocoon. Ik had deze film nog nooit gezien en op haar aanraden heb ik deze dan ook onlangs gekeken. Op zich geen onaardige film en ik heb mij wel vermaakt. Desalniettemin zal deze titel mijn toplijstje nooit halen.

De film begint met een aantal hoogbejaarden die met flink wat gestuntel en gemopper door de straten van de aan de kust gelegen woongemeenschap wandelen terwijl zij zich blijven verbazen over het feit dat het gigantische huis waar zij dagelijks langs wandelen al jaren leegstaat. De vrienden Art (Don Ameche), Ben (Wilford Brimley) en Joe (Hume Cronyn) besluiten op een dag om een kijkje te gaan nemen en zij ontdekken dat het huis een prachtig binnenzwembad heeft. En omdat zij het zonde vinden dat niemand hier gebruik van maakt, besluiten zij om even lekker te gaan dobberen.

Al gauw komen zij tot de ontdekking dat zij veel meer energie hebben dan voorheen. Ze kunnen langere wandelingen maken, de kwaaltjes verdwijnen op onverklaarbare wijze en ook hun wederhelften hebben niets te klagen zullen we maar zeggen. De vrienden danken hun energie aan de mysterieuze stenen die op de bodem van het zwembad liggen en al gauw besluiten de heren om terug te keren om een frisse duik te nemen. Maar dan doen zij een ontdekking die hun leven en dat van de gemeenschap volledig op zijn kop zet.

Ik wil niets verklappen, maar de door Ron Howard geregisseerde film is een mix van komedie en Science Fiction hoewel het zoetsappige verhaal over de oudjes en de kattenkwaad die zij uithalen om ongemerkt gebruik te maken van het binnenzwembad alle aandacht opeist. Gezien het feit dat de film uit de jaren ’80 komt is het niet zo vreemd dat de visuele effecten niet op orde zijn hoewel genregenoten van dezelfde leeftijd wel betere effecten hebben. En dat vind ik jammer. Het acteerwerk van de cast, waar ook Police Academy-acteur Steve Guttenberg deel van uitmaakt, is dan wel op orde, maar niet bijzonder te noemen. Cocoon is dan ook in mijn ogen niets meer dan een middelmatige film die misschien in 1985 het publiek wist te verrassen, maar de tand des tijd niet goed heeft doorstaan.

Film beoordeling:
[usr 2.5 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 gedachten over “Cocoon (1985) recensie

Geef een reactie