Beetlejuice (1988) recensie

BeetlejuiceBarbara (Geena Davis) en Adam Maitland (Alec Baldwin) komen om bij een auto ongeluk. Als zij thuis komen snappen ze niet hoe ze daar zijn gekomen en ze komen al gauw tot de ontdekking dat ze zijn overleden. Als geesten zitten ze gevangen in hun eigen huis dat binnen zeer korte tijd na hun dood wordt bewoond door de familie Deetz. De Maitlands doen er alles aan om de nieuwe familie weg te jagen, maar hun pogingen zijn tevergeefs. Daarom schakelen ze de hulp in van de maniakale bio-exorcist Betelgeuse (Michael Keaton) die alles uit de kast trekt om de familie Deetz te verdrijven.

Drie jaar na zijn regiedebuut Pee-wee’s Big Adventure, stort filmmaker Tim Burton zich op het filmproject Beetlejuice dat oorspronkelijk geschreven is als een duistere horrorfilm. Maar Burton besloot om na de sterke auditie van Michael Keaton, die de titelrol voor zijn rekening neemt, een zwarte komedie te maken. Een goede zet, want de film over het bijzondere karakter dat hij vertolkt werd een wereldwijd kassucces.

De hoofdrollen worden op uitstekende wijze gespeeld door Alec Baldwin en Geena Davis die als het pas overleden stel worstelen met hun dood en alle nadelen die zij als geesten ondervinden. Zelfs iemand de stuipen op het lijf jagen lijkt een onmogelijke opgave. Het boek voor de recentelijk overledenen biedt evenals een bezoek aan de eerste hulp voor spoken geen uitkomst. Pas wanneer de eigenaardige Betelguese ten tonele verschijnt zien de Maitlands hun kans om de nieuwe bewoners uit hun huis te verjagen.

Michael Keaton speelt de rol van de bio-exorcist op briljante wijze en naar eigen zeggen is dit zijn leukste film. Maar de acteur was slechts twee weken op de set aanwezig om zijn rol te spelen en hij is in maar 17 van de 92 minuten te zien is als het komische personage. Dat neemt niet weg dat hij grotendeels verantwoordelijk is voor het succes van de door Tim Burton geregisseerde horror/komedie hoewel de film ook een aantal memorabele scènes bevat die voor enorm veel kijkplezier zorgen.

Burton’s inmiddels herkenbare stijl van filmen en handelsmerken zijn overduidelijk aanwezig, maar wat Beetlejuice een goede film maakt zijn ook de (voor die tijd) verbluffende speciale en make-up effecten, de betoverende soundtrack van Danny Elfman en de uitstekende mix van humor en horror. Het is jammer dat er nooit een vervolg op deze film is gemaakt, maar gelukkig leent Burton’s creatie zich er uitstekend voor om meerdere malen te kijken.

Score: 8,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie