Armageddon

Armageddon (1998) recensie

De wereld is regelmatig het doelwit van een kwaadaardig ras van buitenaardse wezens dat er alles aan doet om ‘the world as we know it’ te vernietigen of een hardnekkig zombievirus dat mensen transformeert in bloeddorstige monsters en abrupt een einde maakt aan de civilisatie zoals wij deze kennen. In de spectaculaire actie/thriller Armageddon van regisseur Michael Bay is het een reusachtige asteroïde die voor dreiging zorgt en de wetenschappers moeten dan ook alles uit de kast trekken om het kolossale stuk steen dat de Aardbol dreigt te raken tot het halt toe te roepen.

Al gauw komen deze knappe koppen op het idee om een gewaagde missie te ondernemen en twee teams de ruimte in te sturen. Hun missie? Landen op het stuk ruimtesteen, een gaatje boren en een krachtige kernkop dumpen. De bom moet er uiteindelijk voor zorgen dat het gevaarte in stukjes uiteen spat en de Aarde passeert. Het klinkt eenvoudiger dan het is, want tijdens deze missie gaat er van alles mis en lopen de gemoederen hoog op. En terwijl het gekibbel zowel in de ruimte als in de controlekamer van NASA in volle gang is, wordt de wereld bestookt met kleinere asteroïden die voor veel chaos en puin zorgen.

De hoofdrol is voor Bruce Willis die in de huid kruipt van Harry Stamper. Naar zeggen is hij de eigenaar van het beste booreiland ter wereld en hij krijgt de zware taak om samen met zijn mannen de ruimtemissie te ondernemen en het eerder genoemde gaatje van ruim 200 meter diep te boren. Tijdens deze missie gaat er van alles mis en dat levert spectaculaire momenten op. Beelden van een Parijs in puin nadat deze wereldstad geraakt is door een kleinere meteoriet, maar ook de landing op de reusachtige ‘global killer’ leveren mooie plaatjes op en die zorgen voor veel kijkplezier.

Het acteerwerk van Bruce Willis, maar ook dat van Billy Bob Thornton als NASA officier Truman en Liv Tyler als de lieftallige Grace is op orde terwijl bekende acteurs, zoals Ben Affleck, Steve Buscemi en Michael Clarke Duncan deel uitmaken van Harry’s team en in veel scènes voor de ‘comic relief’ zorgen. Dat verduidelijkt de insteek van de filmmakers, die nooit voor ogen hadden om een serieuze film te maken. Bay onderneemt nog wel een dappere poging om zijn creatie een emotionele lading mee te geven, maar echt aangrijpend wordt het nooit. Armageddon is naar mijn mening dan ook niets meer dan een lekkere popcornfilm vol spektakel en mooie visuele effecten.

Film beoordeling:
[usr 3.5 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Armageddon (1998) recensie”

Geef een reactie