Aliens

Aliens (1986) recensie

Na de ijzersterke horror/sciencefiction Alien, moest Avatar-regisseur James Cameron alles uit de kast trekken om een waardig vervolg te creëren. En ik ben van mening dat hij daarin is geslaagd! Het vervolg op de door Ridley Scott geregisseerde horrorfilm is geweldig ondanks dat Cameron zich veel meer richt op de actie in plaats van op de spanning. Dat maakt Aliens geen mindere, maar wel een andere film. In ieder geval keert hoofdrolspeelster Sigourney Weaver terug om opnieuw de rol van luitenant Ellen Ripley te spelen.

Na ruim vijftig jaar wordt de reddingsboei van de Nostromo gevonden en Ripley (Sigourney Weaver) ontwaakt uit een lange winterslaap. De wereld is verandert en de afgelegen planeet waar zij en haar voormalige collega’s geconfronteerd werden met het moordlustige ras van buitenaardse wezens, wordt inmiddels bewoond door kolonisten. Haar grootste nachtmerrie wordt werkelijkheid als De Firma het contact heeft verloren met de kolonisten. Ripley gaat samen met een team van militairen en de androïde Bishop (Lance Henriksen) naar de planeet om de verdachte omstandigheden te onderzoeken, maar eenmaal op locatie aangekomen wordt zij en het team van sergeant Apone (Al Matthews) belaagd door tientallen wezens, die de installatie van de kolonisten met geweld hebben ingenomen.

In Aliens gaat het vooral om de actie en het spektakel. In de ruim twee uur durende film is er weinig ruimte voor opbouw en het duurt dan ook niet lang voordat het buitensporige geweld losbarst. Ondanks dat is het wel een spannende film, want Ripley en de teamleden van Apone worden continu opgejaagd door tientallen smerige Xenomorfs terwijl de inhalige Carter Burke (Paul Reiser) een dubbele agenda heeft en eveneens een bedreiging vormt. In tegenstelling tot zijn voorganger hebben de indrukwekkende beesten een grotere rol en in de slotfase van Cameron’s spektakelfilm maakt de kijker voor het eerst kennis met de koningin van het Alien-nest in een geweldig een-op-een gevecht tussen Ripley en het imponerende wezen.

Door het overtuigende acteerwerk van hoofdrolspelers Sigourney Weaver, Michael Biehn, Bill Paxton en Paul Reiser, slaat Aliens met vlag en wimpel en is het een geweldige sequel die zijn voorganger evenaart. De special effects, die ook werden beloond met verschillende prijzen, zijn fantastisch en er zijn kosten noch moeite gespaard om het publiek een vermakelijke horror/sciencefiction voor te schotelen. Misschien ben ik bevooroordeeld, omdat ik een enorme fan ben van deze franchise. Maar ik denk dat de meeste filmliefhebbers het wel met mij eens zijn dat Aliens een topper in het genre is.

Score: 9,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

4 thoughts to “Aliens (1986) recensie”

    1. Ik heb het juist andersom. Ik vind deze beter dan het origineel, maar de films zijn ook heel lastig te vergelijken. Alien is echt die huiveringwekkende horrorfilm die je een heel beklemmend gevoel kan geven terwijl het vervolg meer actie en spektakel is.

  1. snap niet dat iedereen die zo goed vind. verhaal is heel simpel, veel te amerikaans, te macho gewoon knallen op aliens dat is het. voor mij een misser van jewelste want deel een had zoeen goeie sfeer en bekleivend

Geef een reactie