A Good Day To Die Hard

A Good Day To Die Hard (2012) recensie

Het is alweer het vijfde deel in de reeks die in 1988 tijdens de hoogtijdagen van de actiefilm van start ging. Ruim twintig jaar later is het nog steeds Bruce Willis die de hoofdrol claimt als de ietwat cynische politieagent John McClane. Maar het is wel een feit dat de door John Moore geregisseerde prent nog nauwelijks iets van doen heeft met de voorgaande delen. Dat neemt niet weg dat A Good Day to Die Hard van het begin tot het einde één en al bombastische actie voorschotelt zoals dat ook in diens voorgangers het geval is.

Er is een groot gebrek aan een goed uitgewerkt verhaal en ook het acteerwerk stelt weinig voor. Maar deze gebreken worden ruimschoots gecompenseerd door actievolle scènes waarin het regent van kogels, spectaculaire achtervolgingen waarbij de nodige voertuigen worden vernietigd en een zee aan explosies die heerlijk overdreven in beeld worden gebracht. De vijfde Die Hard-film staat voor actie, actie en nog eens actie. Met dat in het achterhoofd houdende kun je een leuke filmavond tegemoet gaan, maar het staat als een paal boven water dat deze prent niets meer dan een popcornfilm is die eigenlijk thuishoort in de goed-fout categorie.

Score: 6,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “A Good Day To Die Hard (2012) recensie”

  1. Vond het een erg slechte, teleurstellende film die door geen enkele actiescene goed gemaakt kon worden. Naar mijn mening was deze film geen Die Hard titel waard.

Geef een reactie