Pirates of the Caribbean: Salazar’s Revenge (2017) recensie

Pirates of the Caribbean: Salazar's RevengePirates of the Caribbean: Salazar’s Revenge, die ook wordt uitgebracht met de subtitel Dead Men Tell No Tales, is alweer het vijfde deel in de franchise die in 2003 begon met de vermakelijke avonturenfilm Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl. Na twee redelijk goede vervolgen en een matig vierde deel, komt Disney met een laatste Pirates-film. En deze keer staan regisseurs Joachim Rønning en Espen Sandberg aan het roer om Pirates of the Caribbean: Salazar’s Revenge tot een succes te maken. Zijn ze daar ook in geslaagd?

Het is in ieder geval fijn om oude bekende zoals Geoffrey Rush, Kevin McNally en Johnny Depp weer terug te zien als de inhalige Captain Barbossa, Master Gibbs en de rum drinkende piraat Captain Jack Sparrow. Maar het moet gezegd worden dat Depp als het boegbeeld van de franchise op een aantal momenten flink teleurstelt en niet helemaal weet te overtuigen als de verstrooide kapitein van de Black Pearl. Zijn spel is soms iets te geforceerd en dat viel mij ook op. Maar er zijn ook genoeg momenten waarin het weer als vanouds Pirates is en die vibe werd ontzettend gemist in Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides.

In Pirates of the Caribbean: Salazar’s Revenge draait het allemaal om het vinden van de drietand van Poseidon die ergens op de zeebodem ligt. En natuurlijk heeft iedereen weer Jack’s magische kompas nodig om dat ding uit het water te vissen. Zo wordt Jack het doelwit van de gedreven Henry Tuner (Brendon Thwaites), maar ook van Barbossa en andere schavuiten die de drietand willen gebruiken. Maar Jack’s grootste vijand is Captain Salazar. Een oude bekende uit het verleden die nog wel een appeltje te schillen heeft met de door zichzelf benoemde kapitein van de Black Pearl en deze rol wordt prima ingevuld door Javier Bardem. De Spanjaard, die met behulp van verbluffende CGI animaties is omgetoverd in de indrukwekkende Salazar, lijkt zich prima thuis te voelen tussen het kruit, galjoenen en bloeddorstige piraten.

Het verhaal is verder simpel en stelt oude bekende in staat om even terug te keren, maar men neemt wel de tijd voor de introducties van nieuwe personages en hoe we uiteindelijk op het punt zijn belandt dat Jack het doelwit is van de uiteenlopende hoofdpersonages. Pas in de tweede helft barst het spektakel pas echt los en dan is het ook weer ouderwets genieten van die heerlijke Pirates-sfeer die in de eerste delen zo nadrukkelijk aanwezig is, maar ook van de prachtige special effects. Dat neemt niet weg dat ik liever had gezien dat het tempo iets hoger lag, maar ik kijk toch met veel plezier terug op een geslaagde filmmiddag. Pirates of the Caribbean: Salazar’s Revenge maakt de hoge verwachtingen waar en spoelt de vieze nasmaak van de laatste film met gemak weg. Ondanks dat het niveau van de allereerste Pirates niet wordt gehaald.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie