Personal Shopper (2016) recensie

Personal ShopperEen film die je met een rot gevoel laat zitten en nog een paar uur door je hoofd blijft spoken. Dat is de beste omschrijving van de psychologische horror/thriller Personal Shopper. En ik vind dit soort films heerlijk! Mindfucks die je continu op het verkeerde been zetten en waardoor je jezelf blijft afvragen hoe de vork nu precies in de steel zit. Geloof mij, aan het einde van de door Olivier Assayas geregisseerde film valt geen enkel puzzelstukje op zijn plaats en als kijker moet je zelf ontcijferen waar Personal Shopper precies over gaat.

Kirsten Stewart speelt de rol van het hoofdpersonage Maureen uitstekend. Ik ben geen enorme fan van de Twilight-actrice, maar vorig jaar heeft ze mij al aangenaam verrast met een rol in Woody Allen’s CafΓ© Society en nu weet ze opnieuw indruk op mij te maken als de introverte en duidelijk getraumatiseerde Maureen. De enige reden waarom de persoonlijke shopper van haar wereldberoemde baas haar ongelukkige situatie accepteert is dat zij hoop heeft om in contact te komen met haar overleden tweelingbroer Lewis die onlangs is overleden.

Haar rotklusjes bestaan uit het ophalen van peperdure kleren en sieraden terwijl ze haar vrije tijd doorbrengt in het verlaten huis van haar tweelingbroer. Ze probeert een reactie van zijn geest op te wekken, maar ze is ook in strijd met haar gevoelens. Enerzijds verafschuwt ze de glitter en glamour wereld van haar baas terwijl ze een ongekend hoog verlangen heeft om haar jurken en sieraden te dragen. Ook haar verlangen om de mysterieuze berichtjes die ze van een wildvreemde ontvangt te beantwoorden is ongekend hoog en op zijn minst vreemd te noemen.

Het doet je afvragen wie Maureen eigenlijk is en waarom ze bepaalde keuzes maakt. De makers hebben opzettelijk delen in het verhaal overgeslagen om de kijker in het ongewisse te laten zodat ze zelf de ontbrekende stukken kunnen invullen. Iets waar je als kijker van moet houden. Ook het bijzonder vage einde biedt geen uitkomst als je antwoorden zoekt en na de aftiteling en de uren die hierna volgen blijf je malen over wat je nu eigenlijk hebt gezien. Simpel kijkvoer is het allerminst, maar wel een heerlijke minfuck die door je hoofd blijft spoken.

Personal Shopper is vanaf nu verkrijgbaar op een DVD die wat betreft de beeldkwaliteit iets teleurstelt, maar wel een goede geluidskwaliteit heeft. En het is jammer dat er geen bonusmateriaal op de disc staat.

Score: 8,0

Met dank aan Remain In Light voor het DVD recensie-exemplaar.

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

5 thoughts to “Personal Shopper (2016) recensie”

  1. Goed dat je ‘m kon waarderen:) ik zag hier ook zeker het nodige in. Overigens vond ik het beeld in de bios al vrij korrelig, dus dat is denk ik niet per se dvd-eigen. Wel jammer, maar er zijn ook mensen die dat mooi vinden, waardoor het soms een bewuste keuze van een regisseur kan zijn

Geef een reactie