Passengers

Passengers (2016) recensie

Heb ik dit niet eerder gezien? Dat is wat ik mezelf afvroeg toen ik naar Passengers keek, want het is niet voor het eerst dat avontuurlijke ruimtereizigers jarenlang in een hyperslaap verblijven om vervolgens op één of andere afgelegen planeet te ontwaken. Toch is de door Morten Tyldum geregisseerde film anders dan andere genregenoten.

Passengers kan je wellicht het beste omschrijven als ‘Titanic in space’, want het is een liefdesdrama dat zich aan boord het geavanceerde ruimtevaartuig Avalon afspeelt. Terwijl het reusachtige schip zich naar een uithoek van het universum begeeft, ontwaakt passagier Jim Preston (Chris Pratt) uit zijn hyperslaap. En dat terwijl de reis nog minimaal 90 jaar gaat duren. Maar Jim is niet alleen, want hij krijgt gezelschap van de bloedmooie schrijfster Aurora (Jennifer Lawrence) die evenals Jim te vroeg is ontwaakt.

Het interieur van de Avalon is adembenemend mooi en Passengers bevat genoeg elementen die prima thuishoren in een Science Fiction. Het zorgt voor een heerlijk gevoel. Het is een kleine ontdekkingsreis die je onderneemt terwijl je lekker onderuit gezakt op de bank zit. Toch is de spanning soms ver te zoeken evenals de chemie tussen Pratt en Lawrence. Ze vormen een mooi koppel op het scherm, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Vooral The Hunger Games-actrice maakt zich vaak schuldig aan overacting en dat is jammer. Daarentegen zorgt Michael Sheen in de rol van de meelevende en gerobotiseerde barkeeper voor een beetje humor dat zo nu en dan meer dan welkom is.

Passengers heeft een aantal WAUW-momenten, maar overall stelt de film toch iets teleur. Ik kan een mooi liefdesdrama prima waarderen, maar in deze film komt dit niet helemaal lekker uit de verf. En dat is grotendeels te wijten aan het feit dat de relatie tussen Jim en Aurora zeer oppervlakkig blijft. Er had naar mijn mening zoveel meer in gezeten, maar het is overduidelijk dat een genremix van een romantisch liefdesdrama met een spannende Science Fiction geen goede keuze is. De film is vanaf nu verkrijgbaar op een zeer nette Blu-ray Disc die naast een uitstekende beeld- en geluidskwaliteit ook interessante extraatjes bevat zoals verwijderde scènes, een special over de visuele effecten, een rondleiding op de set, bloopers en specials waarin men meer uitleg geeft over de ontwikkelingen van het ruimteschip en de casting.

Score: 6,0

Met dank aan Sony Pictures Home Entertainment en Weber Shandwick voor het Blu-ray recensie-exemplaar.

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie