Paranormal Activity 2

Paranormal Activity 2 (2009) recensie

Paranormal Activity van regisseur Oren Peli is misschien wel één van de meest innovatieve horrorfilms uit de afgelopen 10 jaar en door het enorme succes kon een vervolg niet uitblijven. Deze werd dan ook vlak na de release van de found footage horrorfilm aangekondigd. Peli droeg het stokje over aan Tod Williams om Paranormal Activity 2 te regisseren, maar hij was nog wel als producent en schrijver van het originele verhaal aan de productie verbonden. En het was natuurlijk nog maar de vraag of Williams het voor elkaar zou krijgen om het huiveringwekkende eerste deel te overtreffen.

Dat is helaas niet gelukt, maar het vervolg dat officieus een prequel is, komt wel aardig in de buurt van het origineel. Het verhaal speelt zich 2 maanden voor de gebeurtenissen in Paranormal Activity af waarin Katie’s zus Kristi (Sprague Grayden) net is bevallen van haar zoontje Hunter en ontdekt dat de onverklaarbare gebeurtenissen in en rondom het huis toenemen. Ook haar stiefdochter Ali (Molly Ephraim) merkt dat er iets in het huis aanwezig is terwijl haar man Daniel (Brian Boland) ontkent dat er iets vreemds aan de hand is. Maar de paranormale activiteiten nemen in een rap tempo toe en het is voor de familie Grey niet langer meer veilig om in het huis te blijven. Daarom zijn zij vastberaden om de kwaadaardige entiteit te verdrijven.

Het tweede deel is eveneens een found footage horrorfilm waarin de beelden die met een handheld camera zijn opgenomen worden afgewisseld met de beelden van de beveiligingscamera’s die het personage Daniel in en rondom het huis laat plaatsen. Hierdoor krijgt de kijker meer afwisselende beelden te zien en het is af en toe goed opletten welke vreemde gebeurtenissen zich op het scherm afspelen. Maar zodra het beeld verspringt naar Night Vision en een laag doordringend geluid te horen is, kun je de klok erop gelijk zetten dat er iets gaat gebeuren. Men bouwt de spanning goed op en de paranormale activiteiten zijn iets heftiger dan in het voorgaande deel.

Maar Paranormal Activity 2 is niet zo baanbrekend als zijn voorganger. De opzet is grotendeels hetzelfde en een aantal activiteiten zijn niets meer dan een herhaling. Het slot is dan nog wel enigszins verrassend en voor de tere zieltjes onder ons misschien wel choquerend te noemen. Maar bovenal is de door Williams geregisseerde film een uiterst vermakelijke horrorfilm die het vooral moet hebben van de jump scares die dan ook in overvloed aanwezig zijn. Voor een heerlijk avondje griezelen zit je dus met deze horrorfilm gebakken. Dat is overigens ook te danken aan het overtuigende acteerwerk van Sprague Grayden en Molly Ephraim. Over Brian Boland ben ik helaas iets minder te spreken, maar gelukkig is zijn aandeel in vergelijking met dat van zijn tegenspelers niet zo groot.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

2 gedachten over “Paranormal Activity 2 (2009) recensie

Geef een reactie