Ouija: Origin of Evil

Ouija: Origin of Evil (2016) recensie

Een Ouijabord is niet iets waar je mee moet sollen en ik pieker er niet over om het plankje hout aan te raken en al helemaal niet om het te gebruiken. Het lijkt een onschuldig spel dat ontworpen is om elkaar de stuipen op het lijf te jagen, maar er zijn mensen die beweren dat het bord wel degelijk de krachten bezit om te kunnen communiceren met geesten. Het is dan ook een perfect object om te gebruiken in een angstaanjagende horrorfilm. Iets dat in 2014 met Ouija is mislukt, maar met de prequel Ouija: Origin of Evil slaagt men er wel in om een spannende horrorfilm te creëren.

In de door Mike Flanagan geregisseerde film zien we hoe de alleenstaande moeder Alice (Elizabeth Reaser) samen met haar dochters Lina (Annalise Basso) en Doris (Lulu Wilson) nietsvermoedende klanten oplichten door zich voor te doen als paragnosten. Zij communiceren door middel van een Ouijabord met de overledenen en zij geven hun klanten antwoorden en rust. Maar al gauw ontdekt Alice dat haar jongste dochter Doris heeft geleerd hoe zij echt met geesten moet communiceren. En wat begint met onschuldige onthullingen ontaard al snel in hevige paranormale activiteiten waarbij blijkt dat Doris bezeten is door een demon.

In Ouija: Origin of Evil wordt de spanning goed opgebouwd en men neemt uitgebreid de tijd om de kijker kennis te laten maken met de personages. Het acteerwerk is goed te noemen, maar het is vooral de jonge Lulu Wilson die de rol van de schattige en uiteindelijk bezeten Doris uitstekend speelt. Het is dan ook grotendeels aan haar te danken dat de horrorfilm zo nu en dan enorm spannend is. Daarnaast zijn er aantal ‘jump scares’ en beelden van afzichtelijke wezens die je een naargeestig gevoel kunnen bezorgen. Toch is Ouija: Origin of Evil niet uniek en meer een doorsnee horrorfilm die als tussendoortje prima te doen is. Deze is in ieder geval een stuk beter dan zijn geflopte voorganger.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie