Nocturnal Animals

Nocturnal Animals (2016) recensie

Het komt niet vaak meer voor dat ik enorm onder de indruk ben van een film. Maar na het zien van het sterke drama Nocturnal Animals had ik toch echt even een momentje nodig om bij te komen. Wat is deze film goed! Het is dat het top 10 lijstje van 2016 al een poosje online staat, maar anders had deze film met gemak een top 3 positie afgedwongen. Maar wat maakt de door Tom Ford geregisseerde film dan zo goed?

Laat ik eens beginnen met de hoofdrolspelers, want ik mag mezelf inmiddels wel een fan noemen van Jake Gyllenhaal. In Nocturnal Animals speelt hij opnieuw en zeer overtuigend een dubbelrol. Enerzijds zien we hem als de succesvolle schrijver Edward, die na jaren weer herenigd wordt met zijn jeugdliefde Susan (Amy Adams). Al gauw krijgt Susan zijn nieuwe roman ‘Nocturnal Animals’ in handen en terwijl Susan het indrukwekkende en afgrijselijke verhaal over kidnapping, verkrachting en moord leest, zien wij als kijker de beelden die bij dat verhaal horen.

In deze wereld speelt Gyllenhaal de rol van Tony, een lafaard die na een aanvaring op de afgelegen snelweg moet toezien hoe zijn vrouw Laura (Isla Fisher) en dochter India (Ellie Bamber) worden ontvoerd door Ray Marcus (Aaron Taylor-Johnson) en zijn maten. Samen met de doortastende rechercheur Bobby Andes (Michael Shannon) probeert Tony zijn vrouw en dochter terug te vinden, maar de grote vraag is of zij op tijd zijn. In deze scènes is het niet alleen Gyllenhaal die zeer sterk speelt, maar ook Aaron Taylor-Johnson vult de rol van de krankzinnige Ray uitstekend in terwijl Michael Shannon wellicht tot nu toe de beste rol in zijn carrière speelt.

Het meer dan uitstekende acteerwerk is dan ook de reden waarom Nocturnal Animals zo indrukwekkend is. In combinatie met de griezelige en sombere sfeer en de prachtige soundtrack word je als kijker meegezogen in de wereld van de teneergeslagen Susan, maar ook in die van Tony en zijn hopeloze speurtocht naar zijn ontvoerde gezin. En als je denkt dat het draait om het verhaal dat zich in de roman van Edward afspeelt dan heb je het goed mis. De film bevat een onderliggende boodschap die naarmate het einde in zicht komt steeds duidelijker wordt. Ik wil daar verder niet veel over kwijt, omdat ik van mening ben dat je deze film zelf moet ervaren. Maar laat ik wel zeggen dat je aangenaam verrast zult zijn als je een goed en indrukwekkend drama met spannende momenten kunt waarderen.

Score: 8,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

5 gedachten over “Nocturnal Animals (2016) recensie

Geef een reactie