Mother! (2017) recensie

mother!Ik schreef het al vaker, maar ik ben een enorme fan van regisseur Darren Aronofsky. Het is dan ook niet vreemd dat zijn films zoals Requiem for a Dream en Black Swan tot mijn favorieten behoren. Maar ook films zoals zijn regiedebuut Pi en The Wrestler zijn meesterwerken die meer dan de moeite waard zijn. Toch is niet iedereen een liefhebber van zijn films die vaak als duister, somber en zelfs zwartgallig genoemd worden. Het is een terugkerend fenomeen in zijn films die vaak een boodschap hebben. En dat geldt ook voor het intrigerende Mother!.

Het eerste uur is vooral warrig. We zien hoe Jennifer Lawrence en Javier Bardem als een echtpaar een rustig bestaan probeert op te bouwen totdat hun welverdiende rust wordt verstoord door een vreemde voorbijganger (Ed Harris). Met de beste bedoelingen nodigt de man des huizes hem uit om te overnachten hoewel zijn lieftallige echtgenote moet toekijken hoe haar echtgenoot zonder enige vorm van overleg belangrijke beslissingen neemt. De ergernissen stapelen dan ook in rap tempo op en als kijker heb je geen flauw idee waarom de vriendelijke man zijn huis zo toegankelijk maakt voor wildvreemden. Iets wat in de hedendaagse maatschappij niet meer mogelijk is.

Terwijl je als kijker probeert te ontcijferen wat er gaande is, word je eveneens bij de keel gegrepen door het meer dan uitstekende acteerwerk van Jennifer Lawrence, Javier Bardem en Ed Harris. Terwijl ook Michelle Pfeiffer haar rol als de ietwat losbandige echtgenote van de wildvreemde man die Harris vertolkt prima speelt. Het acteerwerk wordt afgewisseld met mooie special effects en een unieke wijze waarop Aronofsky zijn film in elkaar heeft gezet. Het is intrigerend, chaotisch en onheilspellend. Vooral door het feit dat het verhaal lastig te doorgronden is. Maar de duidelijke boodschap is er wel! Zeker als je openstaat voor een film vol symboliek en metaforen.

Hoe de vork dan echt in de steel zit ga ik nu niet verklappen, want dat doet afbreuk aan de unieke kijkervaring. Dat Mother! geen luchtig kijkvoer is moge duidelijk zijn, maar nu is Aronofsky ook niet van het creëren van rechtlijnige films met typerende Hollywood eindes waarbij alles altijd weer goedkomt. Iets waarvan je moet houden, maar ik heb toch genoten van deze heerlijke zwartgallige puzzel die na afloop nog lang door je hoofd blijft spoken. Ondanks dat het niveau van zijn sterke voorgangers zoals The Wrestler en Black Swan niet wordt gehaald. Mother! is vanaf 24 januari verkrijgbaar op een kwalitatief en goedgevulde Blu-ray Disc.

Met dank aan Universal Pictures en Triple P Entertainment voor het Blu-ray recensie-exemplaar.

Bestel via bol.com en steun Filmliefhebber.com

Sale NL

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

2 thoughts to “Mother! (2017) recensie”

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.