Matriarch

Matriarch (2018) recensie

MatriarchStel je toch eens voor. Je gaat er eens lekker op uit en je krijgt in the middle of nowhere een ongeluk. De auto is total loss, uiteraard heb je geen bereik met je mobiel en in de wijde omtrek is er geen ziel te bekennen. Op het moment dat de paniek toeslaat kom je tot de ontdekking dat er op een kilometer afstand een boerderijtje ligt. De redding is nabij zul je denken. Maar waar je wellicht geen rekening mee hebt gehouden is dat de bewoners allesbehalve vriendelijke en gelovige boeren zijn.

Doemscenario
Wat zijn de kansen zul je wel denken. Je uitje is al in het water gevallen, maar als je hulp inschakelt van wildvreemden die er op het eerste oog uitzien als zachtaardige mensen, ga je er toch niet vanuit dat het avontuur weleens heel verkeerd kan aflopen. In de horrorfilm Matriarch vallen Matt (Scott Vickers) en zijn hoogzwangere vrouw Rachel (Charlie Blackwood) met de neus in de boter. Wanneer ze met open armen worden ontvangen door Agnes (Julie Hannan) en haar gezin lijkt er geen vuiltje aan de lucht. Totdat de bewoners van de boerderij hun ware aard laten zien en kwade bedoelingen blijken te hebben.

Van de regen in de drup
De kwade bedoelingen van de boeren worden steeds duidelijker. Matt is spoorloos verdwenen en Rachel ligt vastgeketend aan het bed. Waar ze bevalt van haar dochtertje. Vanaf dat moment wordt ze aan de ketting gelegd in de nabijgelegen stal. Als een moeilijk handelbare melkkoe die alleen maar goed is om haar moedermelk af te staan om de baby te verzorgen terwijl de 2 zonen steeds vaker met een bepaalde blik naar de moedeloze Rachel loeren. Je ziet en voelt dat het alsmaar erger wordt en een goede afloop lijkt dan ook mijlenver.

De goede afloop
De goede afloop verklap ik natuurlijk niet, maar ik kan wel vertellen dat Matriarch helemaal geen slechte film is. Het acteerwerk is misschien niet heel bijzonder en het verhaal is ook niet vernieuwend. Maar de wijze waarop het in beeld wordt gebracht vind ik wel noemenswaardig. Waar filmmakers van soortgelijke films zich laten verleiden om het publiek te trakteren op de meest gruwelijke en choquerende beelden, blijft Scott Vickers keurig binnen de lijntjes. Zonder dat het afbreuk doet aan de spanning. Dat maakt de film ook iets toegankelijker voor een breed publiek terwijl Julie Hannan alle lof verdient voor haar uitstekende vertolking van de maniakale Agnes.

Waardering: 2.5 uit 5.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.