Marvel’s Avengers (2020) recensie

Marvel’s Avengers is een game waar ik dit jaar enorm naar uitkeek. De eerste teasers en trailers waren niet alleen veelbelovend, maar het zijn The Avengers! Als Marvel-fan is het dan sowieso een no-brainer om de game in huis te halen, want hoe gaaf is het om met Iron Man, Captain America, Thor, Black Widow, Hulk of zelfs met introducee Kamala Kahn het op te nemen tegen een geduchte vijand? En na slechts 7 uurtjes speeltijd kan ik eerlijk zeggen dat het idee aantrekkelijker is dan de game zelf.

A-day

Het eerste deel is echt tof! Superhelden-fanaticus Kamala Kahn wordt uitgenodigd voor A-day. Een feestdag die in het teken staat van de superhelden formatie The Avengers. Maar je verkenningsreis over de virtuele comic con, die in het teken staat van je favoriete superhelden, wordt abrupt onderbroken als er een aanslag op San Francisco wordt gepleegd. Een onbekende vijand verschijnt ten tonele en de Avengers breken de fandag af om het kwaad tot een halt toe te roepen. In deze fase speel je met de verschillende superhelden en leer je in de basis het vechtsysteem kennen. Dat veel weg heeft van The Amazing Spider-Man, maar niet helemaal weet te overtuigen. De camera beweegt soms niet logisch mee en niet alle knoppen lijken even snel en goed te reageren op de actie die je wilt uitvoeren. Maar de graphics evenals een epische battle op de Golden Gate Bridge maken een hoop goed.

Goofy Kamala

Maar de mankementen komen in de opvolgende uren snel bovendrijven. Je speelt een langere periode met Kamala Kahn en haar superkrachten zijn eerlijkheidshalve een beetje ‘goofy’. Ze heeft elastische ledematen die ze inzet om moeilijk bereikbare locaties te bereiken en haar tegenstanders tot pulp te slaan. Het voelt niet zo episch aan als de vechtkunsten van Captain America, het pak vol met gadgets van Tony Stark en zelfs de brute kracht van de Hulk. Maar je zal toch echt even geduld moeten hebben voordat je met de verschillende superhelden aan de slag kan gaan. Want na het voltooien van een aantal missies speel je ze vrij. Iedere superheld komt met een eigen skillset, cosmetische aanpassingen en een reeks van missies waarmee je bonussen kunt vrijspelen. Maar het is zo eentonig en ingewikkeld dat ik al snel ben afgehaakt om een speciale outfit te scoren. Dat overigens ook nog eens dikke pegels kost om aan de collectie toe te voegen. Jammer dan. Dan maar geen blauwe hulk of een klassieke Captain America.

Van A naar B

Een grote teleurstelling is ook het feit dat Marvel’s Avengers geen open wereld is. De levels zijn gestructureerd en je verplaatst je altijd van punt A naar B. In een level heb je wel iets van bewegingsruimte, maar het is niet interessant genoeg om daar urenlang rond te hangen. De drang om zo snel mogelijk de marker op de HUD op te zoeken is sterk en dat is jammer. Want juist het gevoel dat je met een superheld de wereld kan verkennen en geduchte tegenstanders tegen het lijf loopt, lijkt mij een zeer geslaagde opzet. Die bijvoorbeeld uitstekend is uitgewerkt in The Amazing Spider-Man waarin je als de hoofdprotagonist volledig in control bent over welke missies je volgt en welke delen van New York je verkent. Maar in Marvel’s Avengers is er slechts één (!) level dat zich afspeelt in de Big Apple en je moet als speler genoegen nemen met veelal ongeïnspireerde levels vol met grauwe settings en rotsachtige omgevingen.

Chaos

De designers van Marvel’s Avengers hebben denk ik vooral aan het woord chaos gedacht tijdens het creëren van de game. Want de gevechten zijn soms zo chaotische dat alleen het button bashen op het minst uitdagende niveau de enige mogelijkheid is om een missie te kunnen voltooien. Terwijl ook het menu waarin je de skillset kan aanpassen en de ‘War Table’ waar je missies kunt selecteren onduidelijk zijn. Daarnaast verzamel je tijdens het spelen grondstoffen (?) en kratjes met loot om je skills te verbeteren, maar ook dit is super onduidelijk. Er is geen logica te vinden en je klikt maar iets aan om een soort van progressie te maken. Met als resultaat dat je de game waarschijnlijk niet ten volste benut. En na een speelduur van ongeveer 7 uur en een episch eindgevecht tegen de vijand, rolt de aftiteling al door het beeld. De teleurstelling overheerst.

Ondermaats

Dat er meer mogelijk was geweest met een game over de Avengers moge duidelijk zijn. De levels zijn simpel in elkaar gezet, de vijanden zijn eentonig en de framerate laat te vaak iets te wensen over. Terwijl de game ook regelmatig vastloopt en het opnieuw opstarten de enige oplossing is. Je wordt abrupt uit het avontuur gehaald en dat doet afbreuk aan de beleving. Het verhaal is dan nog wel oké, maar lang niet zo episch als dat van de films. Terwijl de speelduur veel te kort is en na afloop wordt ook duidelijk waarom. Na het verslaan van de vijand wordt je door JARVIS van harte uitgenodigd om in de multiplayer modus het op te nemen tegen de overgebleven leiders en soldaten van AIM. Heb ik dan zojuist een uitgebreide prologue gespeeld en moet ik nu tientallen uren en euro’s investeren om er nog een beetje plezier eraan te beleven? Het antwoord is nee, want na de aftiteling heb ik de game snel van de harde schijf verwijderd.

Waardering: 2.5 uit 5.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.