Ma

Ma (2019) recensie

MaTieners doen vaak alles dat verboden is. Experimenteren met alcohol en drugs is meer regel dan uitzondering en vooral in de Verenigde Staten worden er harde maatregelen genomen tegen jongeren die zich niet aan de regels houden. Daarom zoeken zij geheime plekjes en manieren om alcohol te nuttigen en drugs te gebruiken. In de horror/thriller Ma van regisseur Tate Taylor krijgen de tieners in een klein Amerikaans stadje een unieke kans geboden als zij de ogenschijnlijk lieftallige Sue Ann (Octavia Spencer) leren kennen.

Samenvatting van het verhaal
Maggie (Diana Silvers) verhuist samen met haar moeder Erica (Juliette Lewis) naar een klein Amerikaans plaatsje waar de jonge tiener al snel nieuwe vrienden maakt. Terwijl haar moeder overuren draait in het lokale casino verdrijft Maggie haar tijd door met haar nieuwe vrienden rond te rijden en te feesten. Wanhopig vragen zij volwassenen om alcohol voor hen aan te schaffen en ondanks dat zij telkens nul op het rekest krijgen, besluit de vriendelijke Sue Ann (Octavia Spencer) om hen te helpen. Ze gaat zelfs zo ver dat ze haar kelder beschikbaar stelt voor de tieners die een plek zoeken om te feesten. De vriendengroep is razend enthousiast over Sue Ann totdat ze ontdekken dat hun nieuwe vriendin ook een duistere kant heeft.

Opstartproblemen
Ma is een horror/thriller die langzaam op gang komt. Het publiek maakt eerst uitgebreid kennis met de hoofdpersonages en hoe de onderlinge relaties liggen. Het moet iets meer duidelijkheid verschaffen over het gedrag en de acties van Sue Ann. Een aardige dame die ook een duistere kant heeft. Ondanks dat Octavia Spencer de rol van Sue Ann goed speelt is het wel lang wachten op het moment dat het personage haar ware gezicht toont en op vindingrijke wijze wraak neemt op haar oud klasgenoten. Door hen niet rechtstreeks aan te vallen, maar om hen kinderen iets aan te doen. Sue Ann is dan ook een soort van rattenvanger van Hamelen hoewel het verhaal verder nauwelijks overeenkomsten met het oude sprookje heeft.

Spanning
Hoewel Ma rustig opstart is er wel voldoende spanning aanwezig om geboeid te blijven. Je wilt als kijker toch weten hoe de vork in de steel zit en het wachten is natuurlijk op het moment dat Sue Ann transformeert in een bloeddorstige killer. Maar de film is naar mijn mening te braaf om als horrorfilm te categoriseren. De angstaanjagende en bloederige momenten zijn dan ook op slechts drie vingers te tellen en ik vind dat wel een gemiste kans. Met iets meer bloed en gore had de film een stuk indrukwekkender kunnen zijn. Ondanks dat ik mij wel prima heb vermaakt met de door Taylor geregisseerde film overheerst de teleurstelling toch een beetje na afloop. Ik had er simpelweg iets meer van verwacht.

Waardering: 2.5 uit 5.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.