Lara Croft: Tomb Raider (2001) recensie

Lara Croft: Tomb RaiderDe liefhebbers van videospelletjes zullen het nog als de dag van gisteren herinneren dat de eerste Tomb Raider op de markt verscheen. De populaire game werd ervaren als vernieuwend en als speler had je de controle over de stoere doch aantrekkelijke archeologe Lara Croft. In een mysterieuze semi-open wereld moest je het opnemen tegen gevaarlijke tegenstanders, raadsels oplossen en natuurlijk waardevolle artefacten zoeken. Een aantal vervolgdelen en jaren later verscheen dan ook de eerste film met het populaire personage in de hoofdrol.

Angelina Jolie werd uiteindelijk gekozen om in de huid te kruipen van het peronsage in de live-action avonturenfilm Lara Croft: Tomb Raider en ze speelt de rol prima. Ze kent veel overeenkomsten met het uiterlijk van Lara Croft, maar ook in haar doen en laten heb je als kijker het idee dat ze tot leven is gekomen. In haar zoektocht naar een waardevol artefact waarmee men de tijd kan beheersen krijgt ze hulp van Noah Taylor die de rol van haar assistent Bryce speelt en neemt ze het op tegen Iain Glen die de rol van de doortastende en gevaarlijke Manfred Powell speelt.

Het acteerwerk is oké, maar niet altijd overtuigend. Vooral Daniel Craig weet in de rol van de concurrerende grafschender Alex West niet helemaal te overtuigen, maar de grote vraag is of dat het storend is. Ik vind van niet, want in Lara Croft: Tomb Raider draait het uiteindelijk om de bombastische actiescènes en de momenten die de fans uit de games herkennen. De special effects zijn dan ook prima. Zeker als je in je achterhoofd houdt dat de film al vijftien jaar oud is.

Regisseur Simon West wist met Con Air al een zeer vermakelijke actiefilm af te leveren en ik kan niet anders schrijven dan dat Lara Croft: Tomb Raider eveneens een heerlijke avonturenfilm is. Misschien kun je wel zeggen dat dit één van de betere gameverfilmingen is, want de eerder verschenen films die gebaseerd zijn op populaire games zoals Street Fighter en Mortal Kombat, werden al snel bestempeld als zeer matige films die niet of slechts gedeeltelijk trouw bleven aan de franchises. Met Lara Croft: Tomb Raider doet men dat wel hoewel het nog steeds geen cinema van hoog niveau is.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

4 thoughts to “Lara Croft: Tomb Raider (2001) recensie”

  1. Ik vond dit altijd wel een fijne wegkijker. Een beetje vergelijkbaar met Indiana Jones maar dan met een vrouw. En ik moet zeggen dat ik het ook geen straf vond/vind om Jolie in dat pakje te zien 😉

  2. Tijd geleden dat ik die (en het vervolg) heb gezien. Ik heb me toen zeker vermaakt en vond Angelina Jolie ook een goede keuze. Game verfilmingen zijn er in vele soorten en maten, maar komen niet altijd goed uit de verf (hoor ik daar Uwe Boll). De in je blog genoemde Mortal Kombat vind ik overigens ook altijd goed.

Geef een reactie