King Kong

King Kong (2005) recensie

In 2005 verscheen de remake van de remake van King Kong uit 1933. Er zijn al zoveel monsterfilms gemaakt dat het voor de filmmakers iedere keer weer een uitdaging is om het publiek te entertainen. De originele King Kong was op een aantal momenten zo eng dat het publiek tijdens deze scènes de zaal verlieten. In 2005 was de kijker wel het één en het ander gewend, maar met Peter Jackson aan het roer had ik er alle vertrouwen in dat King Kong een goede monsterfilm zou worden. De regisseur had immers enorm veel succes met de visuele spektakelfilms The Lord of the Rings en ook met The Frighteners bijna tien jaar eerder, wist de filmmaker het publiek te verrassen met verbluffende special effects.

Deze versie van King Kong duurt ruim drie uur, maar de studio had de beschikking over meer dan 300 uur beeldmateriaal. Geloof mij, drie uur is ruim voldoende om het verhaal te vertellen. En dat verhaal is er, want King Kong is niet een standaard monsterfilm waarin een reusachtig wezen naar de bewoonde wereld komt om dood en verderf te zaaien. Nee, het is een film die niet alleen de relatie tussen mens en dier laat zien, maar ook laat zien hoe mensen met vooroordelen en met angst voor het onbekende vreemde dingen doet. Iets wat enorm confronterend en ontroerend is.

De reusachtige gorilla Kong wordt ontdekt als de gedreven filmmaker Carl Denham (Jack Black) samen met zijn hoofdrolspeelster Ann Darrow (Naomi Watts) en schrijver Jack Driscoll (Adrien Brody) naar het onbekende Skull Island vaart om het veeleisende publiek een nog nooit eerder vertoonde wereld te laten zien. Eenmaal op dat eiland worden zij en de bemanningsleden van het schip niet alleen belaagd door de inheemse bevolking, maar zij zijn ook getuige van hoe Ann wordt opgeofferd aan de reusachtige gorilla. Daarop besluit men om de gevaren van het eiland te trotseren om de actrice in nood uit de klauwen van het monster te redden.

Terwijl zij een stampende menigte van dinosaurussen, de woeste jungle en reusachtige insecten trotseren, ziet het publiek hoe Kong en Ann een relatie ontwikkelen. De gorilla is zeer gecharmeerd van de blondine en als zij in gevaar komt is hij daar om haar te beschermen. Het geeft duidelijk weer dat hij emoties heeft en een zeer onbegrepen wezen is. Dat neemt niet weg dat Denham en zijn dappere reisgenoten niet alleen een plan bedenken om Ann te bevrijden, maar ook snode plannen smeden om de reusachtige gorilla gevangen te nemen om hem vervolgens tentoon te kunnen stellen op Broadway.

In het drie uur durende avontuur wordt het publiek getrakteerd op veel spektakel, een boeiend verhaal en uiteenlopende personages. Het acteerwerk van zowel Naomi Watts en Adrien Brody is op orde terwijl Jack Black zich een klein beetje schuldig maakt aan overacting. Dat is op zich geen probleem, omdat Carl Denham ook een misselijkmakend personage is. Totaal niet likeable en als kijker leef je dan ook mee met Ann, maar vooral met de reusachtige Gorilla die zijn uiterlijk en mimiek dankt aan het werk van Andy Serkis. Met behulp van geavanceerde techniek en fenomenale CGI-animaties werd Kong op het scherm getoverd en het is dan ook indrukwekkend om te zien dat de interacties tussen de vrouwelijke hoofdrolspeelster en het digitale karakter echt aanvoelen.

Peter Jackson heeft naar mijn mening dan ook een prachtige film afgeleverd. Een monsterfilm is het zonder twijfel, maar deze heeft ook wel meer te bieden dan dat. De film roept ook bepaalde emoties op, want wat geeft ons het recht om een onbegrepen wezen zoals Kong op de manier te behandelen zoals Denham en zijn volgelingen dat doen? In dat geval zou je ook kunnen zeggen dat Kong niet het monsterfiguur is, maar de misselijkmakende mensen die het recht nemen om het wezen oneerbiedig te behandelen. De grote vraag is natuurlijk wie er in de moderne wereld als winnaar uit de bus komt, maar de filmliefhebber die bekend is met King Kong weet natuurlijk hoe dit ontroerende verhaal gaat eindigen.

Score: 8,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

6 gedachten over “King Kong (2005) recensie

  1. De trailer van Kong: Skull Island al gezien? Die film komt volgend voorjaar uit, en toen ik die voor het eerst zag dacht ik met wat weemoed terug aan deze film. Jackson kon nog een lang epos maken waarin niet alleen de actie centraal staat, tegenwoordig moet zo’n werk vooral veel cgi hebben en een hoog actie-en verteltempo hebben (lijkt het). Een wereld van verschil.

  2. Het origineel blijft m’n favoriet. Deze film is naar mijn mening ietsje te lang, maar desondanks wel eentje waar ik van kan genieten. Heb deze volgens mij in m’n collectie….maar al jaren niet meer gezien 😉

Geef een reactie