Joker (2019) recensie

Joker_ps_1_jpg_sd-low_©-2019-Warner-Bros-Entertainment-Inc-All-Rights-Reserved-Photo-Credit-Niko-Tavernise Joker was geen film waarnaar ik uitkeek. Na de eerste teasers was ik niet onder de indruk. Maar daar kwam langzaam verandering in na de eerste lovende woorden van de critici. Ook in de afgelopen dagen verschenen er veel berichten van de Nederlandse filmpers waarin Joker werd geprezen. Daarom ging ik met frisse moed naar de vroege voorstelling vanochtend. In de hoop dat ik met een voldaan gevoel de zaal zou verlaten. Maar zijn alle lovende woorden terecht of is Joker slechts een hype? En speelt Joaquin Phoenix één van zijn al dan niet zijn beste rol in zijn carrière?

Phoenix is fenomenaal
Het antwoord op de laatste vraag is volmondig ‘ja’! Joaquin Phoenix speelt op fenomenale wijze de rol van Arthur Fleck. Een beroepsclown die samen met zijn moeder in een bouwvallig appartement in Gotham City woont en duidelijk lijdt aan psychische stoornissen. Zoals oncrontoleerbare lachkicks die hem te pas en te onpas overkomen. Ondanks dat hij heeft geleerd om altijd een lach op zijn gezicht te zetten wordt het leven voor Arthur steeds zwaarder als de gemeenschap hem de rug toekeert. Iets dat hem niet alleen over het spreekwoordelijke randje duwt, maar ook uiteindelijk tot waanzin drijft.

Bijzondere setting
Todd Phillips, regisseur van komedies zoals The Hangover en Due Date, kreeg de taak om Joker te verfilmen. Een beroemd personage uit de stripboeken en films van Batman, maar Joker is een grauw en sober drama. Geen spectaculaire superhelden film waarin de schurk centraal staat. Het is een portret van een getraumatiseerde man die steeds meer van de gemeenschap vervreemd raakt en het verschil tussen goed en kwaad niet meer herkent. Gotham City wordt als een grauwe en haast trieste plaats neergezet. Een plaats waar het verschil tussen de rijken en armen nog nooit zo groot is geweest. Dat niet alleen kwaad bloed zet bij de inwoners, maar ook Arthur met de rug tegen de muur zet. Als kijker leef je dan ook met hem mee wanneer hij in een steeds uitzichtlozere situatie terechtkomt.

Indrukwekkend
Joker is dan ook indrukwekkend. Een film die aanvoelt als een waargebeurd drama en na afloop nog even door het hoofd blijft spoken. Door Phoenix’ optreden smaakt Joker zeker naar meer en we willen meer van hem zien. Ik mag toch wel concluderen dat zijn interpretatie van het personage speciaal te noemen is. Dat al enorm goed werd gespeeld door zijn voorgangers Jack Nicholson en Heath Ledger. Nu is het een beetje appels met peren vergelijken, maar wat Phoenix doet is bijzonder. Hij draagt de film dan ook grotendeels in zijn eentje hoewel er goede bijrollen zijn voor Frances Conroy als zijn moeder en Robert De Niro als Arthur’s idool Murray Franklin. Dat we meer van zijn Joker te zien krijgen valt te betwijfelen, omdat Phillips al heeft gezegd dat het een opzichzelfstaand project is. Ergens is dat jammer, maar wellicht ook de kracht van deze bijzondere film. Die zonder twijfel hoog zal eindigen in het top 10 lijstje van veel filmliefhebbers.

Beoordeling
  • Film
4.5
Verzenden
User Review
4.67 (3 votes)