Insidious: The Last Key (2018) recensie

Insidious: The Last KeyInsidious is een heerlijke franchise dat door het duo James Wan en Leigh Whannell is bedacht en deze heren waren verantwoordelijk voor de bloedstollende horrorfilm Saw. Ook de eerste delen van Insidious en het vermakelijke Insidious: Chapter 3, zijn goede horrorfilms die de kijker met regelmaat de stuipen op het lijf jagen. Hoewel afgehakte ledematen en bloedfonteinen die in Saw zo nadrukkelijk aanwezig zijn tot het minimum beperkt blijven. Wellicht een kans om er in het vierde en tevens laatste deel Insidious: The Last Key een schepje bovenop te doen.

Maar helaas. Ook in het vierde deel blijven smerige beelden uit. Regisseur Adam Robitel borduurt voort op de weg die Wan en Whannell zijn ingeslagen en komt met een sequel van de prequel op Insidious die nauwelijks imponeert en zelfs op een aantal momenten saai te noemen is. Zelfs de spookachtige praktijken binnen het zogenaamde haunted house waar medium Elise (Lin Shaye) en haar sidekicks Specs (Leigh Whannell) en Tucker (Angus Sampson) vreemde gebeurtenissen onderzoeken, zijn er nagenoeg niet. De spanning is dan ook ver te zoeken en Insidious: The Last Key lijkt meer op een familiedrama dan op een horrorfilm die je kippenvel bezorgt.

Dat neemt niet weg dat het verhaal aardig in elkaar steekt. Opnieuw geschreven door Leigh Whannell die een duidelijk doel voor ogen had. Het cirkeltje rond maken en de losse eindjes aan elkaar vastknopen. Toch mist Insidious: The Last Key dat heerlijke bedrukkende sfeertje dat in de eerste delen zo nadrukkelijk aanwezig is. En dat vind ik een gemiste kans. Als kijker wil je schrikken en met een naar gevoel de bioscoopzaal verlaten, maar in alle eerlijkheid ging ik nogal suf huiswaarts. Verveelt door wat ik net had gezien en vooral met teleurstelling over het feit dat de eerste bioscoopfilm van het jaar een sof is.

Beoordeling
  • Film
Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Advertentie