Independence Day: Resurgence

Independence Day: Resurgence (2016) recensie

Twintig jaar geleden werd het publiek getrakteerd op een weergaloze spektakelfilm die niet alleen goed werd ontvangen, maar ook een gigantisch kassucces werd. Independence Day van regisseur Roland Emmerich mag misschien wel één van de meest spectaculaire films die ooit gemaakt is worden genoemd en destijds werd er al veelvuldig gespeculeerd over een mogelijk vervolg. En dat heeft ruim twintig jaar geduurd, want vanaf aanstaande donderdag gaat Independence Day: Resurgence in première. En je leest in mijn recensie of het vervolg net zo episch is als zijn voorganger.

Evenals in de recent verschenen films zoals Terminator: Genysis en Jurassic World wordt oud en nieuw verweven. Bekende personages zoals David Levinson (Jeff Guldblum), Thomas Whitmore (Bill Pullman), Jules Levinson (Judd Hirsch) en Dokter Okun (Brent Spiner) keren terug om opnieuw de strijd aan te gaan met een buitenaards ras dat als primaire doel heeft om de mensheid te vernietigen. De mensheid heeft twintig jaar de tijd gehad om zich te wapenen tegen een mogelijke nieuwe bedreiging en het is dan ook niet zo vreemd dat de buitenaardse technologie van de eerste bezoekers is geadopteerd en gemodificeerd om de Aarde te beschermen.

Nieuwe personages zoals piloten Jake (Liam Hemsworth), Dylan (Jessie T. Usher) en president Lanford (Sela Ward) staan voor de grootste uitdaging in hun carrière als er een reusachtig ruimteschip de atmosfeer binnendringt en het geavanceerde wapensysteem no match is voor de bezoekers. Het wordt dan ook snel duidelijk dat de nieuwe lichting van buitenaardse gedrochten allesbehalve vriendelijke bedoelingen hebben. Met een flinke dosis geweld worden complete werelddelen in as gelegd terwijl het verzet onder leiding van Dylan het moederschip infiltreren om de Queen van het buitenaardse ras te elimineren.

Het verhaal is dan ook flinterdun en door het enorme hoge tempo heb je als kijker nooit de kans om een band te krijgen met de personages. Dat is tevens te wijten aan het zwakke acteerwerk van de nieuwkomers, maar ook Jeff Goldblum (die naar mijn mening te weinig schermtijd krijgt), Bill Pullman en Brent Spiner weten het niveau niet op te krikken. Ook de oplossingen om het gevaar de das om te doen worden naar mijn mening te snel gevonden en dat gaat dan ook ten koste van de spanning. Het vervolg op de kaskraker uit 1996 is dus geen foutloze film.

Maar alles is vergeven en vergeten, want bij een film als Independence Day: Resurgence draait het natuurlijk om het spektakel en dat is dik op orde. De film bestaat voor misschien wel 90% uit verbluffende special effects en we krijgen gevechten met buitenaardse gedrochten die zich in het vervolg veel meer laten zien en talrijke explosies waarbij wereldberoemde gebouwen zoals de Tower Bridge vakkundig worden vernietigd te zien. In dat opzicht wordt de liefhebber van rampenfilms getrakteerd op een prachtig spektakel en als je in de Dolby Cinema zaal van Vue zit weet je echt niet wat je allemaal overkomt! Maar de conclusie is wel dat de door Roland Emmerich geregisseerde film een veel minder episch gevoel geeft dan zijn kaskraker uit 1996.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

14 gedachten over “Independence Day: Resurgence (2016) recensie

  1. Agree Paulus! Ik heb mij absoluut vermaakt, maar er wordt teveel terug geblikt naar toen, 1996. Dat weten wij als kijkers wel. Toch laat Emmerich weer zien dat hij in staat is pure entertainment neer te zetten. Het is net Bay; vette films, maar verhaal en inhoud no way. De enige film die Enmerich naar mijn mening echt goed heeft afgeleverd is the Patriot. Daar zitten in ieder geval minder clichés in .

  2. Indertijd onwijs van genoten van Independence Day maar voor deze sequel loop ik niet warm. Toch ga ik hem volgende week wel in de bios bekijken want als er één ding is wat we hebben geleerd is dat Emmerich films eigenlijk per definitie het beste tot hun recht komen op een zo groot mogelijk scherm.

  3. Hoi Paul tot mijn verrassing vond ik vandaag een t-shirt van Independence Day: Resurgence tussen mijn post. Erg leuk! Volgens mij is het de allereerste keer ooit dat ik iets gewonnen heb bij een prijsvraag. Helaas is het t-shirt niet mijn maat (XXL of XXXL afhankelijk van hoe het valt), maar ik heb een neefje Guus van bijna 12 die er vast heel blij mee is. De kleur blauw staat erg mooi en de lettertjes van de film staan er niet al te opzichtig op in wit. Vriendelijk bedankt dus, Erik

Geef een reactie