I, Tonya (2018) recensie

I-Tonya_ps_1_jpg_sd-lowIk heb helemaal niets met kunstschaatsen, maar des te meer met films die op waarheden gebaseerd zijn. De semi-biografische speelfilm I, Tonya zoomt in op de controversiële carrière van sportvrouw Tonya Harding. Een buitenbeentje met een waanzinnig talent. Ze was dan ook de tweede vrouw ooit die tijdens een uitvoering een drievoudige axel uitvoerde. De moeilijkste sprong in de sport. Het heeft haar bijzonder weinig gebracht hoewel haar leven en carrière interessant genoeg zijn om het te verfilmen.

Althans, dat moet regisseur Craig Gillespie gedacht hebben toen hij het scenario van Steven Rogers onder ogen kreeg. In het sportdrama speelt Margot Robbie op weergaloze wijze de rol van Tonya. Een vrouw die sinds haar vierde al op de ijsbaan staat en een leven vol met ups en downs kent. Haar waanzinnige talent zorgt voor daverend applaus van het publiek, maar haar ietwat kille uitstraling, bijzondere muziekkeuze en haar gedrag worden haar niet in dank afgenomen. Vooral niet door de Amerikaanse kunstschaatsbond die haar dan ook nimmer de punten toekent die ze eigenlijk verdient.

Zelfs buiten de baan heeft Tonya het zwaar. Haar moeder (Allison Janney) geeft haar niet de liefde waar zij zo naar smacht terwijl ze misbruikt wordt door haar opvliegerige echtgenoot Jeff (Sebastian Stan). En dan is er nog het veelbesproken incident waarbij Tonya en haar echtgenoot verdacht worden van een aanval op kunstschaatser Nancy Kerrigan (Caitlin Carver). De directe concurrent van Tonya die er niet alleen beter voor staat, maar ook Tonya’s deelname aan de Olympische Spelen in gevaar brengt. De wereldkampioene gaf op een later moment dan ook toe dat zij van de aanval afwist. Haar titel werd haar uiteindelijk ontnomen en ze werd door de bond voor het leven verbannen.

In een toch wel luchtig drama weet Gillespie met behulp van zijn uitstekend presterende cast een zeer onderhoudende film te creëren waarin er een goede balans is tussen het geweld, drama en humor. De personages doorbreken regelmatig de zogenaamde vierde muur en als kijker voel je je dan ook betrokken bij het verhaal. Toch is er geen enkel personage dat sympathie oproept. Na het zien van I, Tonya had ik zeker geen medelijden met de sportvrouw die ook tijdens het verhaal regelmatig de schuld in de schoenen van een ander schuift en zelden zelf de verantwoordelijkheid neemt.

Het deed mij ook afvragen waarom haar verhaal eigenlijk verfilmd is. Ja, het is vermakelijk en in de jaren ’90 was zij wellicht naast Bill Clinton de beroemdste Amerikaan. Toch heeft zij weinig gepresteerd in haar leven. Olympisch goud werd nooit gewonnen en zelfs haar ontnomen kampioenstitel heeft ze niet op eigen kracht verdient. Dat neemt niet weg dat I, Tonya een goede film is. Mede te danken aan de wijze waarop Margot Robbie, Sebastian Stan en Allison Janney de rollen van de kleurrijke personages invullen. Het sportdrama is sinds kort verkrijgbaar op een kwalitatief uitstekende Blu-ray Disc die helaas geen bonusmateriaal bevat.

Met dank aan The Searchers voor het Blu-ray recensie-exemplaar.

Beoordeling
  • Film
Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Advertentie

Paul Hauer

Filmrecensent en eigenaar. Hij kijkt 300 films per jaar en is een fanatieke filmverzamelaar. Heeft een voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.